NC เมียอสูร Chapter 5

Chapter 5

“ฉันจะลงโทษเด็กดื้อ ที่หนีฉันไปเมื่อวานนี้ก็แค่นั้น หึๆ”

หลังจากจบประโยคที่ร่างสูงพูด ร่างเล็กก็ถึงกับเบิกตากกว้างออกมาแทบจะทันทีรู้สึกตกใจเป็นนอย่างมากเพราะทีแรกตนได้คิดว่าร่างสูงจะไม่ทำอะไรกับตนเสียอีก แค่พอได้ยินคำว่า “ลงโทษ”ออกมาจากปากของร่างสูงเท่านั้นแหละน้ำตาที่เพิ่งเหือดแห้งก็กลับมาไหลตามเดิม เมื่อตั้งสติได้แบคฮยอนก็เตรียมที่จะวิ่งลงจากเตียงแต่มันก็ช้าเกินไปเพราะโดนชานยอล กดร่างของตัวเองเป็นที่เรียบร้อยเสียแล้ว แต่ร่างเล็กเองก็ยังไม่ยอมแพ้พยายามออกแรงดิ้นเพื่อขัดขืนการกระทำที่ร่างสูงกำลังจะทำกับตัวเองในตอนนี้ ทั้งตี ทั้งทุบหน้าอก ทั้งใช้เล็บข่วนไปตามตัวของร่างสูง แต่ก็ไม่เป็นผลเลยเพราะแรงของร่างสูงนั้นมีมากกว่าร่างเล็กมากหลายเท่า

ด้านชานยอลเมื่อเห็นว่าอีกคนพยายามขัดขืนตนก็รู้สึกเริ่มโมโหคราวแรกเขากะว่าจะแกล้งอีกคนเสียหน่อยแต่เมื่อได้เห็นการพยศของเด็กดื้อในเวลานี้เขาก็ยิ่งรู้สึกโกรธเข้าไปอีกเป็นเท่าตัว แต่ถึงอย่างไรเสียแรงเท่ามดอย่างร่างบางก็ไม่มีทางทำอะไรเขาได้หรอก ร่างสูงของชานยอลจัดการรวบสองมือเล็กของไว้เหนือแล้วกดลงกับเดียวด้วยมือเพียงข้างเดียว ส่วนอีกมือหนึ่งที่ว่างก็จัดการรูดดึงสายเส้นเชือกของชุดผู้ป่วยที่แบคฮยอนสวมอยู่ออกอย่างใจเย็น เมื่อดึงออกจนหลุดออกทุกเส้นแล้วมือหนาก็ค่อยๆ ลูบไล้สัดส่วนที่อยู่ภายใต้เสื้อตัวนั้นอย่างมันมือ

“อย่า!! อย่าทำแบบนี้ น้องแบคขอรอ.....อื้ออออ”                              

ร่างเล็กพูดได้ยังไม่ทันจบประโยคร่างสูงก็จัดการประกบริมฝีปากของตนลงบนริมฝีปากบางเฉียบของร่างเล็กทันที จุมพิตที่เร่าร้อนทำให้แบคฮยอนแทบลืมหายใจไปเลยทีเดียวแต่ก็ยังคงมีสติที่จะดิ้นขัดขืนการกระทำของอีกคนอยู่ ฝ่ายชานยอลเองที่เห็นว่าแบคอยอนเริ่มดิ้นสู้ออกมาอีกครั้งก็เริ่มจูบหนักขึ้นและพยายามดันลิ้นเข้าไปในโพรงปากหวานของร่างเล็กแต่ไม่เป็นผล ร่างสูงจึงตัดสินใจปล่อยมือจากข้อมือบางที่อยู่เหนือศีรษะของร่างเล็กนั้นเปลี่ยนมาเป็นบีบพวงแก้มใสของร่างเล็กทันที ชานยอลออกแรงบีบอย่างแรงจนแบคฮยอนทนความเจ็บไม่ไหวจึงยอมเปิดปากตนเพื่อให้ลิ้นหนาได้เข้าไปชิมรสชาติความหวานจากปากตนเองจูบที่เร่าร้อนไปอย่างยาวนานจนแบคฮยอนหยุดดิ้นเพราะแรงกำลังจะหมด

“อื้มมมมม...อื้ออออ  แฮ่ก”

“หึ”

ชานยอลผละริมฝีปากออกเพื่อให้แบคฮยอนได้โกยเอาอากาศเข้าปอด ก่อนจะหันไปสนใจซอกคอขาวระหงส์แทน ร่างสูงฝังสันจมูกโด่งลงไปเพื่อสูดดมความหอมจากกายของอีกคน ยิ่งสูดดมมากเท่าไรก็ยิ่งหลงใหลมากเท่านั้น ร่างเล็กเองก็พยายามดันตัวของอีกคนออกจากตัวเองแต่ก็ไม่เป็นผลเลยเพราะร่างสูงก็ยิ่งทิ้งน้ำหนักลงมาทับตัวของแบคฮยอน แบคฮยอนร้องไห้ออกมาอย่างหนักจนแทบขาดใจ แต่ร่างสูงเองก็ไม่ได้ให้ความสนใจเลยแม้แต่น้อยเพราะเขาควบคุมความเป็นตัวของตัวเองไม่ได้แล้วอีกต่อไป ชานยอลเคลื่อนใบหน้ามายังหน้าอกขาวๆก่อนจะใช้ปลายลิ้นยอกล้อกับยอดอกสีชมพูสวย ส่วนอีกข้างนั้นใช้ปลายนิ้วเรียวสะกิดเบาๆ เพียงเท่านี้ก็สามารถสร้างเสียงครางให้กับคนที่อยู่ใต้ร่างของเขาได้แล้ว

“ฮื่ออ คนเลว ยะ..หยุดนะ”

แบคฮยอนน้ำตานองหน้าในเวลานี้เพราะทำอะไรไม่ได้เลยแรงขัดขืนมันเหลือน้อยลงไปทุกทีเพราะเนื่องจากเพิ่งฟื้นจากอาการป่วยไข้แล้วยังจะต้องมารับศึกกับร่างสูงแรงยักษ์นี่อีก อย่างมากก็แค่ใช้มือน้อยๆผลักอกแกร่งให้ออกห่างเท่านั้น

“อ๊ะ!!หยุดนะ!!”

ร่างเล็กสะดุ้งโหยงหลุดครางออกมาเมื่อชานยอลขบกัดยอดดอกบัวหวานที่อกเล็ก คุณชานยอลจะทำเกินไปแล้วถึงแม้จะเกลียดกันก็ไม่น่าจะทำแบบนี้ ชานยอลทำแบบนี้เท่ากับว่ากำลังจะข่มขืนกันชัดๆ และจิตใต้สำนึกมันบังคับให้แบคฮยอนไม่ยอมเขาเป็นอันขาด ร่างเล็กใช้จังหวะที่ร่างสูงมัวเมากับอกของเขาใช้ฟันซี่เล็กกัดลงที่แขนแกร่ง

“โอ๊ยยย!!”

ชานยอลร้องออกมาแล้วผละออกจากอกเล็กจึงทำให้แบคฮยอนก็รีบผลักร่างสูงให้ออกห่างแล้วรีบลงจากเตียง ชานยอลกำลังจะก้าวเข้าไปเอาเรื่อง แต่ร่างเล็กคว้าแจกันที่วางไว้กับโต๊ะขึ้นมาแล้วพร้อมที่จะฟาดลงทันทีหากชานยอลเข้ามาทำมิดีมิร้ายตน

“วางมันลงเดี๋ยวนี้”

ชานยอลกดเสียงต่ำข่มแต่แบคฮยอนส่ายหน้าไม่ยอมลูกเดียวขืนวางลงก็เสร็จร่างสูงกันพอดี  มือเล็กสั่นไปหมดเพราะไม่เคยเจออะไรแบบนี้มาก่อนมันกลัวจนแทบจะทำอะไรไม่ถูกเลย แถมดูเหมือนว่าชานยอลนั้นไม่ได้รู้สึกกลัวแจกันที่อยู่ในมือแบคฮยอนเลยแม้แต่น้อยเพราะเขากลับเดินเข้าใกล้ร่างเล็กมากขึ้นเรื่อยๆ จนแบคฮยอนต้องถอยหลังหนีซะเอง และเมื่อหลังชนฝาหมดทางหนีชานยอลเองก็เข้ามาใกล้เกือบจะชิดตัว มือของร่างเล็กนั้นก็ไปไวกว่าความคิดแจกันดอกไม้ถูกฟาดลงที่ศีรษะของชานยอลอย่างจังจนโลหิตสีข้นไหลออกมาจากศีรษะของร่างสูง

เพล้ง!!

เสียงแจกันหล่นกระทบพื้นพร้อมกับหัวใจของแบคฮยอนที่ตกไปอยู่ที่ตาตุ่ม ร่างกายสั่นเมื่อถูกชานยอลตวัดสายตาขวางมอง แบคฮยอนทำเขาโกรธอีกแล้ว แล้วจะเจออะไรอีก ร่างเล็กไม่รอให้ถึงตอนนั้นรีบผลักชานยอลออกแล้วเตรียมที่จะวิ่งหนี แต่ยังไม่ทันที่จะได้ก้าวออกแขนเล็กก็ถูกกระชากแล้วถูกผลักติดฝาผนังอย่างแรงจนแบคฮยอนร้องออกมา

“เจ็บนะ!!”

เสียงหวานร้องลั่นเมื่อถูกผลักแต่ชานยอลกลับไม่รู้สึกสงสารแถมยังใช้มือใหญ่บีบแขนเล็กๆทั้งสองของแบคฮยอนจนกระดูกแทบจะละเอียดคามือ

“ชอบความรุนแรงนักใช่มั้ย!!”

ร่างสูงตวาดขึ้นเสียงดังจนแบคฮยอนแทบช็อกเพราะความกลัว และต้องหวาดกลัวหนักยิ่งกว่าเมื่อฝ่ามือใหญ่จับเสื้อที่หลุดลุ่ยที่แบคฮยอนใส่กระชากออกจากกายเล็กทำให้ร่างเล็กกรี๊ดออกด้วยความตกใจและกลัว แต่ชานยอลก็จัดการกลับเสียงแหลมนั้นด้วยการกระแทกริมฝีปากหนาทับลงไปที่ริมฝีปากเล็กจนเกิดเสียงดังอัก แบคฮยอนพยายามทุบแต่ฝ่ามือใหญ่ก็จัดการรวบมันไว้ได้

“อ๊ะ..อืมมม”

เสียงหลุดครางเมื่อริมฝีปากหนาฉกลิ้นเข้าครอบงำแล้วจาบจ้วงอย่างคึกสลับกันกับมือที่ปล่อยแขนเล็กออกเพื่อเริ่มบีบเค้นก้นอวบอย่างเต็มแรง แล้วค่อยๆดึงกางแกงของแบคฮยอนลงเพราะรู้สึกเกะกะ ก่อนจะขยำก้นขาวอาวแบบเต็มๆมือ ชานยอลส่งเสียงคำรามอย่างพอใจเมื่อลิ้นเล็กๆเผลอตอบสนองกลับ

“ฮึก!ได้โปรด…หยุด”

ชานยอลไม่ฟังคำขอและไม่รอช้าจัดการช้อนร่างเล็กขึ้นแล้วพาไปวางไว้ที่เตียงของโรงพยาบาลแล้วขึ้นคร่อมทันที แบคฮยอนน้ำตาไหลรินอาบแก้มเมื่อถูกคว้าข้อมือเรียวด้วยมือข้างเดียวของร่างสูงจากนั้นเขาก็ก้มโลมเลียยอดประทุมถันของแบคฮยอนอย่างหื่นกระหาย และเสียงครางของร่างเล็กก็ดังขึ้นเมื่อโดนทั้งขบและขย้ำหน้าอก

“อ๊ะ!! ฮื่ออ หยุด”

“เต็มมือมากแบคฮยอน”

คำพูดทะลึ่งหลุดออกจากปากหนาเมื่อผละออกจากอกของร่างเล็ก ชานยอลยอมรับว่าเรือนร่างของแบคฮยอนทำให้คลั่งจนตื่นตัวแบบไม่ต้องปลุกเร้าเพียงแค่ร่างเล็กเปลือยกายต่อหน้ากายกำยำของเขาก็ประทุจนแทบจะระเบิด เขาควบคุมตัวเองไม่ได้แล้ว

ชานยอลไม่รอช้าเขาปล่อยแขนเล็กให้เป็นอิสระแล้วใช้มันลูปไล้ส่วนเว้าโค้งแทน แล้วเปลี่ยนหน้าที่โดยใช้ลิ้นไปสำรวจกายงามแทน ร่างสูงกำลังโลมเลียร่างเปลือยเปล่าอย่างฮึกเหิม โดยไม่สงสารแบคฮยอนผู้ไม่ประสีประสาในเรื่องแบบนี้เลย ร่างน้อยสะอึกสะอื้นกับอารมณ์ที่โดนปลุกเร้าขึ้นมันว่านไปหมดเมื่อชานยอลลากลิ้นผ่านส่วนต่างๆมันก็รู้สึกวูบวาบอย่างบอกไม่ถูก และเป็นเมื่อร่างสูงลากลิ้นร้อนจากไหล่มนลงไปถึงสะดือ แล้วมาถึงจุดอ่อนไหวที่ตนเองก็ไม่เคยจับต้องมัน

“อื้ออออ”

ร่างน้อยแอ่นสะท้านด้วยความเสียวที่ไม่เคยได้พบเจอมาก่อน เมื่อถูกแยกขาเรียวออกแล้วถูกจับให้ตั้งชันขึ้นพร้อมกับริมฝีปากหนาที่กดจูบพร้อมโลมเลียอวัยวะชายของแบคฮยอนที่กำลังตั้งชูขึ้น ก่อนจะมาถึงจุดที่ไม่เคยมีผู้ใดได้ล่วงล้ำเข้ามา บัดนี้มันเต็มไปด้วยความหยาดเยิ้ม ชานยอลยันกายขึ้นเมื่อเห็นว่าร่างเล็กพร้อมแล้วจึงจัดการถอดเสื้อผ้าออกจากตัวอย่างรวดเร็ว แบคฮยอนจึงได้เห็นกายอันใหญ่โตก็ถึงกับสั่นเทิ้ม ส่ายหน้าปฏิเสธไม่ยอมพร้อมกับขาเรียวเตรียมหุบหนีแต่ไม่ทันเมื่อมือใหญ่จับแหกกว้างกว่าเดิมอีก

“ฮึก..ได้โปรด อย่าทำน้องแบคขอร้อง...”

ร่างเล็กเอ่ยอ้อนวอนเจียนใจจะขาด แต่คนตรงหน้าไม่ยอมฟังคำขอเพราะเขากำลังสอดแทรกความใหญ่โตเข้าไปยังกลีบกุหลาบที่แสนบอบบางที่มันเอ่อล้นด้วยหยาดน้ำที่เขาเป็นคนสร้างมันขึ้นมาโดยไร้ความอ่อนโยนหรือเปิดทางก่อน…

“กรี๊ดดด!! เจ็บนะ!! ออกไป”

แบคฮยอนร้องบอกเสียงลั่น ดวงตาเรียวรีสั่นระริกเพราะความเจ็บปวด ความบริสุทธิ์ผุดผ่องของแบคฮยอนที่ไม่เคยมีผู้ใดได้ล่วงล้ำมาก่อนทำให้ช่องทางมันคับแคบจนเดินหน้าลำบาก ร่างสูงต้องขบกามแน่นจนนูนเป็นเส้น แม้จะลำบากแต่เขามาถึงขนาดนี้จะไม่ถอยกลับเด็ดขาด ร่างสูงก้มลงบดขยี้ริมฝีปากของร่างเล็กอย่างร้อนเร่า ถึงแบคฮยอนจะไม่ให้ความร่วมมือเพราะจูบไม่เป็นนั่นก็ไม่ใช่ปัญหา ความช่ำชองมากด้วยประสบการณ์ก็จะทำให้แบคฮยอนคล้อยตามได้ไม่อยาก

“อื้อ! น้องแบคเจ็บ”

แบคฮยอนร้องออกมาอีกครั้งเมื่อริมฝีปากถูกปล่อยเป็นอิสระและชานยอลเริ่มขยับกาย มือเล็กทั้งระดมตีและข่วนเพื่อระบายความเจ็บแต่ร่างสูงนั้นแข็งแกร่งแค่นี้ไม่เป็นปัญหา แต่ปัญหาคือความคับแน่นที่ไม่ยอมลดละของร่างเล็กมันทำให้หยาดเหงื่อของเขาไหลรินจนหยดลงบนหน้าอกของแบคฮยอนหลายหยดเลยทีเดียว เช่นเดียวกับแบคฮยอนที่เหงื่อไหลซึมตามโครงหน้าสวยจนร่างสูงต้องก้มลงไปดูดชิมยอดดอกหวานๆ พร้อมกายแกร่งก็ขยับถี่รัวเหมือนลืมไปว่ามันเป็นครั้งแรกของร่างเล็ก

“อ๊ะ!!..อะ..อ๊าาา..พอ!!เจ็บ”

“อ่าาา!!”

ร่างสูงครางกระเสาอย่างสุขสมต่างจากร่างเล็กที่ครางเหมือนจะขาดใจเพราะความเจ็บแม้จะมีอารมณ์ร่วมด้วยแต่อาการเจ็บมันสาหัสกว่า ร่างสูงไม่สนเลยสักนิดว่าโลหิตสีแดงกำลังไหลรินจากศีรษะเพราะตอนนี้ตัณหาราคะนั้นควบคุมทุกอย่าง กายกำยำยังคงขับเคลื่อนเร็วพร้อมฝ่ามือที่คอยบีบเคล้นอกน้อยจนแทบจะแตกคามือ ก่อนจะเลื่อนลงมากุมกายเล็กแล้วรูดรั้งขึ้นลงจนแบคฮยอนเสียวสะท้านและเหมือนชานยอลจะดึงแรงเกินไปจนร่างเล็กรู้สึกเหมือนมันจะหลุดออก

“อ๊า! มัน ฮื้ออ”

แบคฮยอนร้องครางไม่เป็นภาษาเมื่อโดนชานยอลกระแทก ถูกจุด และยิ่งกระแทกมันเข้าซ้ำๆก็ยิ่งร้องเสียงดังขึ้น ร่างเล็กเผลอแอ่นตัวขึ้นเพื่อให้ชานยอลได้ทำถนัดๆและตนเองก็พลอยรู้สึกดีไปด้วย ตอนนี้ทั้งคู่ส่งเสียงครางกระเส่าดังไปทั่วห้องพักฟืน โดยที่ร่างกายแกร่งยังคงดำเนินการตีตราและครอบครองลูกเมียน้อยที่ตนบอกว่าเกลียดอย่างแสนสุข และในขณะที่แบคฮยอนนั้นทั้งรู้สึกสุขและเหมือนกายกำลังฉีกขาดไปในไม่ช้านี้ความเจ็บปวดบวกกับพิษไข้มันทำให้ร่างเล็กหมดสติไปในทันทีที่ตนปลดปล่อย แต่เกมรักของชานยอลยังคงดำเนินต่อไป…

“แบคฮยอน”

ชานยอลเอ่ยเรียกร่างเล็กที่หมดสติเมื่อเขาเห็นหยดเลือดจางๆนั้นไหลออกมาจากช่องทางด้านหลังเมื่อเขาถอนตัวออกมา นี่เขาเผลอรุนแรงกับเด็กน้อยที่บริสุทธิ์ที่ไม่เคยผ่านมือชายใดมาก่อน…

ร่างสูงถอยลงจากเตียงหยิบเสื้อผ้าขึ้นมาสวมใส่ก่อนจะเดินออกจากห้องด้วยความรู้สึกที่เขาเองก็บอกไม่ได้ว่ามันคืออะไร เพราะเมื่อกี้เขาเพิ่งข่มขืนแบคฮยอนและเขาก็ยังเป็นคนแรกของร่างเล็กด้วย…

“คุณชายทำแผลหน่อยนะครับ”

เสียงลูกน้องคนสนิทเอ่ยทักขึ้นเมื่อก้าวพ้นประตู  แพทริกยื่นผ้าเพื่อให้เจ้านายซับเลือด เขารับรู้เหตุการณ์ทุกอย่างที่ผ่านมาว่าในห้องเมื่อกี้เกิดอะไรขึ้น ระหว่างเจ้านายกับแบคฮยอน

“ตามหมอมาดูอาการแบคฮยอนด้วย”

ชานยอลเอ่ยเพียงแค่นี้ก่อนจะเดินออกไป เขาทำบ้าอะไรเขาก็ไม่เข้าใจตัวเองเลย…..

 ยังไงก็ฝากเม้นติชมกันด้วยนะคะ

NC นางบำเรอขัดดอก Chapter21

Chapter21

CUT

ถึงแขนเล็กคล้องลำคอแกร่งก่อนยืดตัวขึ้นไปประกบจูบกับคนตรงหน้าอย่างโหยหามานาน รสจุมพิตนี้ช่างหวานและลึกซึ้งจนทั้งสองไม่ผลักออกจากกันไปได้ แบคฮยอนเริ่มดันร่างของชานยอลไปที่เตียง ก่อนผลักเบาๆ เพื่อให้ร่างสูงนั่งลงกับเตียงแล้วขึ้นคร่อมตักของอีกคนในทันที ร่างสูงเองนั้นก็ไม่ยอมน้อยหน้าทำการจูบร่างบอบบางที่อยู่บนตักของตนเองนั้นอย่างเร่าร้อน มือหนาเริ่มไล้เข้าไปใต้เสื้อตัวบางที่แบคฮยอนสวมอยู่ สะกิดยอกล้อกับยอดอกสีชอมพูที่เริ่มตั้งชันขึ้นด้วยแรงอารมณ์ที่ทั้งสองนั้นได้ช่วยกันสร้างขึ้น แบคฮยอนเริ่มค่อยปลดเปลื้องเสื้อผ้าที่ตนนั้นสวม อยู่ออกช้าอย่างไม่เร่งรีบจนไม่เหลืออาภรณ์ที่จะปกปิดร่างกาย

 ร่างสูงมองทุกการกระทำที่แบคฮยอนกำลังทำอยู่ แม่ตุ๊กตาของเขาในตอนนี้ช่างยั่วยวนเขาเหลือเกิน มันช่างดูเซ็กซี่ เหมือนดั่งแม่เสือสาวที่กำลังร่ายรำด้วยท้วงท่าที่แสนเย้ายวนใจราชสีห์อย่างเขาเสียจริงๆ ชายหนุ่มไม่รอช้าที่จะปรี่ไปขย้ำนางเสือที่อยู่ตรงหน้าของเขา

ชานยอลดึงร่างของแบคฮยอนมานั่งบนตักของตนอีกครั้งก่อนจะพลิกให้ร่างของอีกคนนอนราบไปกับเตียงแล้วขึ้นคร่อมอีก แล้วถอดเสื้อผ้าของตนอย่างเร่งรีบจนหมดทุกชิ้น แล้วจัดการประกบจูบอันเร่าร้อนให้คนที่นอนอยู่ใต้ร่าง แบคฮยอนรู้สึกระทวยไปกับรสจูบนี้เหลือเกิน เขาแทบจะละลายไปกับที่นอนอยู่แล้ว ชานยอลเริ่มลูบไล้ไปทั่วร่างกายของแบคฮยอนที่กำลังกลายเป็นสีแดงด้วยแรงอารมณ์

“อ๊ะ..อืมมม~”

 เสียงครางระงมของแบคฮยอนนั้นดังไปทั่วห้อง มันช่างเป็นเสียงที่ฟังแล้วช่างยั่วยวนให้ร่างสูงอยากสัมผัสร่างบอบบางที่อยู่ใต้ร่างนี้มากขึ้น ร่างสูงจับขาของร่างบอบบางแยกออกช้าๆ ซึ่งคนที่ถูกกระทำนั้นถึงกับต้องเบนหน้าหนีไปทางอื่นด้วยความเขินอาย

“อายเหรอคะคนดี”

แบคฮยอนไม่ตอบทำเพียงแต่พยักหน้าช้าๆ ไม่กล้าสบตากับดวงตาที่แสนมีเสน่ห์ที่ชวนให้หลงใหลของร่างสูง ชานยอลแทรกร่างลงกับหว่างขาขาวของแบคฮยอน ก่อนจะก้มลงจูบซอกขาขาวเรียวสวย การกระทำเช่นนี้ยิ่งเพิ่งความเขินให้กับแบคฮยอนเป็นร้อยเท่า ร่างสูงเริ่มจูบขึ้นมาเรื่อยๆ จากหว่างขาขึ้นมายังสะดือสวย จากสะดือเลื่อนมาที่หน้าอกตูม ใช้ปลายลิ้นยอกล้อกับยอดอกสวยสีชมพู  ก่อนขยับไปที่ซอกคอขาวหอมแล้วทิ้งร่องรอยความเป็นเจ้าของร่างบอบบางไว้ทั่งทุกอณูของลำคอขาว ก่อนจะเคลื่อนมาหยุดอยู่ที่ริมฝีปากบางสวยอมชมพูที่บัดนี้นั้นกลายเป็นสีออกแดงๆ และบวมเจ่อออกมาอย่างเห็นได้ชัด ร่างสูงสอดเรียวลิ้นเข้ากวาดหาความหวานจากโพรงปากของคนใต้ร่างรสจุมพิตที่เหมือนกับขนมหวาน หวาน หวานมากจนมิอาจผลักออกไปได้…

แบคฮยอนใช้ลำแขนโอบรอบลำคอของร่างสูง ใช้นิ้วเรียวสวยเสยผมที่ต้นคอของอีกคนเบาๆ เพื่อเป็นการยอกล้อ ชานยอลเมื่อโดนกระทำเช่นนั้นก็ยิ่งทำให้อารมณ์ในกายของเขานั้นเพิ่งเข้าไปอีก ชานยอลเลื่อนมือหนาไปยังสะโพกกลม กลึงบีบเคล้นอย่างมันมือ ก่อนที่ร่างสูงจัดการกระแทกกายเข้าไปในช่องทางรักแสนสวยที่ขมิบรอเขาอยู่ในตอนนี้

“อ๊ะ!..อ๊าาา”

ร่างบอบบางส่งเสียงครางออกมารอย่างไม่อาจห้ามได้ ไม่ว่าจะทำกันมาไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้งแบคฮยอนก็ยังไม่ชินอยู่ดี ชานยอลทำให้เขาเป็นแบบนี้ทุกที ส่วนด้านร่างสูงเองเมื่อได้สอดกายเข้าไปในร่างงามของอีกคน ความรู้สึกคับแน่นที่เขาเคยได้รับจากแบคฮยอนนั้นไม่ว่าจะกี่ครั้งความรู้สึกก็ยังเหมือนเคย ความรู้สึกนั้นก็ยังเหมือนกับตอนที่เขามีอะไรกันกับแบคฮยอนในครั้งแรก

ชานยอลถอนกายใหญ่ออกจากช่องทางแสนสวยช้าๆทำให้แบคฮยอนผวาเฮือกกับการกระทำนี้  สะโพกอวบโยกหากายใหญ่จากชานยอลแต่ร่างสูงกลับจับยึดเอาไว้ให้อยู่เฉยๆ จากนั้นค่อยๆโน้มตัวลงมาหยอกเย้าเจ้าตัวน่ารักของแบคฮยอนที่ตอนนี้แข็งขืนชูชันชี้หน้าเขาอยู่

“อ๊าาาา!!”

แบคฮยอนครางเสียงหลงเมื่อชานยอลครอบครองเจ้าตัวน้อยเข้าไปในโพรงปาก ใช้ลิ้นหนาตวัดดูดกลืนปลายส่วนหัวจนแบคฮยอนครางไม่ออก มันรู้สึกมวนท้องคล้ายอะไรจะระเบิดออกมา และไม่นานน้ำรักสีสวยก็ถูกปล่อยออกมาจากกายน่ารัก

“อื้ออออ!!”

ชานยอลยันกายขึ้นใช้นิ้วเช็ดคราบน้ำรักที่เปื้อนมุมปากออก แบคฮยอนมองภาพนั้นด้วยความรู้สึกวาบหวาม ชานยอลเซ็กซี่เหลือเกิน กล้ามเนื้อเป็นหมัดๆผิวสีแทนนั่นทำเอาแบคฮยอนใจสั่นไหวจนเผลออ้าขาออกกว้างกว่าเดิมโดยไม่รู้ตัว  ร่างสูงกระตุกยิ้มให้กับการเชื้อเชิญแสนเซ็กซี่ของแม่ตุ๊กตาตัวจ้อยนี้

 ไม่ปล่อยให้เวลาผ่านไปชานยอลประคองกายใหญ่ไว้ในมือก่อนจะค่อยๆยัดมันเข้าไปในช่องทางแสนสวยที่อ้ารออยู่แล้ว แบคฮยอนครางหวิวอย่างรู้ดีเมื่อชานยอลเริ่มขยับกายใหญ่เข้าออก ฝ่ามือน้อยไม่อยู่สุขลูบไล้ร่างกายแกร่งไปทั่ว ก่อนจะหยุดตรงที่สะโพกสอบที่ขยับเข้าออกอย่างเมามัน แบคฮยอนใช้มือน้อยขย้ำสะโพกแกร่งอย่างลืมอาย สมองขาวโพลงไปเสียหมด

“อ๊า..อ๊ะ..อ๊าาา”

“ร้องออกมาดังๆเลยที่รักเราจะสนุกไปด้วยกัน อืม…”

ทั้งสองประสานเสียงกันอย่างไพเราะเสียงครางหวานๆกับเสียงคำรามมันช่างคุกเคล้ากันดีเหลือเกิน  ชานยอลก้มลงซุกไซร้ซอกคอขาวอีกครั้ง ทั้งดูดทั้งกัดให้แบคฮยอนเสียวเล่น มือก็ไม่ปล่อยให้ว่างจับคลึงสองเต้าชูชันบีบขย้ำมันมือ

“อ๊าาาา”

“อ่าส”

ชานยอลเร่งจังหวะสุดท้ายกระชั้นชิดเมื่อใกล้ถึงปลายทาง สวนสะโพกถี่รั่วจนแบคฮยอนสั่นคอนสองเต้ากระเพื่อมขึ้นลง ก่อนที่ชานยอลจะรีบซอยเพื่อรีบปลดปล่อย  

“อื้มมม”

ร่างสูงปลดปล่อยน้ำขุนออกมาเต็มช่องทางแสนสวยของแบคฮยอนจนมันเอ่อล้นออกจากแอ่งเก็บน้ำเชื้อ แต่ถึงกระนั้นก็ยังไม่ยอมถอนกายออกมาจากช่องทางงดงาม แบคฮยอนยกแขนขึ้นเกี่ยวคอร่างสูงอีกครั้งก่อนจะกระซิบถ้อยคำที่ทำให้ชานยอลเบิกตากว้าง

“แบคฮยอนจำคุณชานยอลได้แล้ว”

ชานยอลหัวเราะเสียงดังอย่างดีใจก่อนจะก้มลงประกบจูบเร่าร้อนกับแบคฮยอนอีกครั้ง กายใหญ่ที่เพิ่งถูกปลดปล่อยกลับแข็งขืนขึ้นมาอีกครั้งแล้ว

“เอากันต่อจนถึงเช้านะที่รัก”

และแล้วบทบรรเลงรักเร่าร้อนก็เริ่มขึ้นอีก และมันยาวนานจนเช้า…..

อ่าาชอบไม่ชอบยังไงกลับไปเม้นหน่อยนะคะ ขอบคุณค่าาา><

NC นางบำเรอขัดดอก Chapter16

Chapter16

CUT

ชานยอลพูดขึ้นมาอย่างเจ้าเล่ห์ ก่อนจะเริ่มซุกซนลากไล้มือหนาไปตามผิวเนื้อนุ่มเนียนพร้อมสัดส่วนแสนงดงามตามเรือนร่างบอบบาง  แบคฮยอนเบิกตากว้างอย่างตกใจก่อนจะลอบกลืนน้ำลายลงคออย่างลำบากเมื่อมองเข้าไปในดวงตาแสนมีเสน่ห์ของอีกฝ่ายแล้วเห็นบางอย่างมันฉายแววชัดถึงความปรารถนา

“อื้ออออ”

แบคฮยอนกำลังจะเอ่ยแต่เรียวปากหนาก็ฉกวูบบดจูบกลีบปากบางสวยที่เผยออ้าออกพร้อมขยับทาบทามกักกันร่างบอบบางไม่เปิดโอกาสให้ได้ขยับหนี ลิ้นหนาดุนดันเข้าไปในโพรงปากบางแสนหวานที่ทำให้ชานยอลหลงใหล

มือร้ายๆเริ่มเคลื่อนเข้าหาทรวงอกนุ่มผ่านเสื้อนอนตัวบาง ชานยอลอดแปลกใจไม่ได้ว่ามันใหญ่ขึ้นหรือเปล่า จากที่เคยจับ ทันทีที่ฝ่ามือร้อนเค้าคลึงร่างบอบบางก็รู้สึกร้อนผ่าว ชานยอลค่อยๆจู่โจมอย่างรู้จังหวะ  ประกบปากลงแผ่วเบาอีกครั้งพลางส่งมือลูบไล้แผ่นหลังของแบคฮยอนเพื่อกระตุ้นอารมณ์ให้ลุกโชน  ซึ่งมันได้ผลแบคฮยอนผวากอดร่างสูงเอาไว้แน่นตอบสนองด้วยการจิกกรงเล็บลงบนแผ่นหลัง  ในขณะที่ชานยอลเองก็บดขยี้ขบเม้นริมฝีปากบางสีชมพูอย่างดูดดื่ม เล่นเอาแบคฮยอนแทบสำลักกันเลยทีเดียว

ขณะที่แลกลิ้นกันอย่างเมามัน  ฝ่ามือหนาก็ค่อยๆ ปลดเปลื้องเสื้อนอนของแบคฮยอนออกไปอย่างเบามือแบบที่คนใส่ก็ไม่รู้ตัว  รู้ตัวอีกทีตอนที่ชานยอลซบหน้าลงกับบริเวณหน้าอกแล้วใช้มือทั้งสองกอบกุมสองเต้าน้อยที่ไร้อาภรณ์ใดๆปกปิด

“อา คุณชานยอล”

“ใหญ่ขึ้นหรือเปล่านะ แบคฮยอน”

“อืออ ลามก” แบคฮยอนเอ็ดขึ้น

ชานยอลเงยจากความเย้ายวนตรงหน้าเพื่อหยอกเย้าแม่ตุ๊กตาของเขา  ก่อนที่ฝ่ามือหนาทั้งสองข้างเลื่อนไป มือหนึ่งเคล้นคลึงทรวงอก มือหนึ่งเลื่อนลงไปบดจุดศูนย์กลางความรู้สึกอย่างรู้ลึกถึงสรีระ ก็ทำมาบ่อยครั้งแล้วนี่  เมื่อร่างสูงเล่นกับศูนย์รวมความรู้สึกมันทำให้แบคฮยอนดิ้นด้วยความเสน่หา ความเสียวเริ่มทำงานเพิ่มพูนหากแต่ไม่กี่นาทีต่อมาร่างบอบบางก็ต้องยอมศิโรราบลงไปให้กับเพลิงสวาท ร่างสูงใช้ริมฝีปากขบเม้นที่ยอดดอกกระตุ้นเสียงครางของอีกฝ่ายให้ดังขึ้น ซึ่งตอนนี้ชานยอลรู้สึกได้ว่าแก่นกายของตนที่ขยายใหญ่จนคับเป้า แบคฮยอนเองก็คงไม่ต่างกันเท่าไหร่  มือของชานยอลช่างซนเสียจริงเลื่อนไล้ไปทั่วกายบอบบางและตอนนี้มันหยุดกอบกุมสะโพกขาวอาบนุ่ม

ร่างสูงขยับขึ้นใช้สันจมูกซุกไซลำคอระหงส์ที่แสนหอมเย้ายาวใจเขาเสียจริง ก่อนจะขบเม้นเสดงรอยรักไว้บนลำคอขาว พร้อมลามเลียไปตามลำคอ กัดบ้างบางที จนลำคอของแบคฮยอนแทบจะไม่เหลือที่ว่างไหนจะน้ำลายที่เปรียกชื้นจนทำให้รู้สึกหนาว

“อา โอว”

แบคฮยอนถึงกับตกใจกับการถูกจับนอนคว่ำหน้าแล้วถูกถอดกางเกงในออก  นิ้วร้ายไล้แบะไปตามกลีบกุหลาบแสนงดงามตรงหน้าก่อนที่จะเข้าไปทักทายร่องเกสรสีสวยที่สั่นระริกทันทีที่สัมผัสเรียกความเอ็นดูจากชานยอลเหลือเกิน ใบหน้าคมคายเลื่อนต่ำลงมาซุกลงมาแนบสะโพกสวยใช้จมูกเสียดสีเขาใช้ปลายลิ้นหนาแทรกเข้าไปในอุโมงค์ลึกก่อนจะออกแรงรัวใส่เกสรกุหลาบแบบไม่ยั้ง  สำรวจภายในให้ร่างเล็กและเป็นการเตรียมความพร้อมให้ นับโชคดีนักที่วันนี้แบคฮยอนสมยอม

“โอว ซี้ดดด ชาน บะ..แบคฮยอนจะขาดใจ อ๊าาา”

สะโพกเล็กแอ่นเด้งขึ้นรับลิ้นให้ชานยอลขยับเคลื่อนไหวภายในตัวได้ถนัด  แบคฮยอนไม่เข้าใจตัวเองทำไมถึงได้ทำอะไรเช่นนี้ แต่การลุกลานครั้งนี้ทำให้สมองขาวโลนคิดอะไรไม่ออกอีกต่อไปเสียแล้วรู้เพียงอยากให้ชานยอลสัมผัสอีกขึ้นเรื่อยๆ

ชานยอลถอนลิ้นออก ก่อนจะเลียไปตามร่องก้นเป็นการชิมความหวานอีกครั้งและทำให้ชื้นฉ่ำ เสียงหวานครวญครางเรียกหาเขามันทำให้เขาหมดความอดทนอย่างขาดสะบั้น ร่างสูงกระชากเสื้อผ้าของตนออกอย่างรวดเร็วก่อนจะโยนมันจนกระจายไปทั่ว ท่อนแขนแกร่งช้อนร่างบอบบางให้นอนหงาย แบคฮยอนมองร่างสูงด้วยใบหน้าแดงก่ำเมื่อเห็นอะไรบางอย่างชี้โด่ขึ้นไม่ต่างจากของตนเพียงแค่เรื่องขนาดที่มันดูใหญ่โตจนทำให้แบคฮยอนสะพรึง

“พร้อมหรือยัง หืม”

ชานยอลขยับกายเข้าใกล้ รวบเอาขาเรียวทั้งสองข้างขึ้นพาดบ่า จากนั้นจับแก่นกายที่ขยายแข็งเข้าไปใกล้

“อื้อ อย่าเพิ่งฮะ”

“อย่าห้ามเลยนะ เรามาไกลเกินกว่าจะหยุดแล้วทูนหัว”

แบคฮยอนเขินอายจนทั้งหน้าแดงก่ำ ชานยอลจุมพิตเบาๆที่หน้าผาก จับแก่นกายแข็งอีกครั้งค่อยๆ สอดแทรกเข้าไปด้านใน การสอดประสานครั้งนี้ดำเนินไปอย่างเนิบช้าโดยมีหยาดน้ำลายคอยช่วยไม่ให้ร่างบอบบางเจ็บปวดมากหนัก กลีบกุหลาบของแบคฮยอนเองก็ทำหน้าที่ได้ดีไม่น้อยหน้าโดยการตอดรัดกายใหญ่ของชานยอลจนทำให้ชายหนุ่มรู้สึกเสียวไปหมด

“ซี้ด...”

“คุณชานยอล”

เสียงหวานเอ่ยครางขึ้น ความเสียวซ่านเริ่มรุนแรงอัดแน่นภายในกายของทั้งคู่  แขนเล็กโอบรอบลำคอแกร่งชานยอลจับเรียวขาที่พาดบ่าลงมาเกี่ยวเอวสอบของเขาเอาไว้เพื่อถนัดในการส่งแรงน้ำจากบั้นท้ายของแบคฮยอนนั้นเริ่มฉ่ำเยิ้มเพราะความกระสัน ชานยอลเลื่อนมือประคองบั้นท้ายกลมกลึงนวดเฟ้นอย่างหลงใหล

“เธอสวยมาก อ่าส์”

เสียงเข้มแหบพร่าก็เรียกหาร่างบอบบางด้วยความทรมารที่ปนไปด้วยความสุขสม ความแคบแน่นฟิตของช่องทางแสนงาม ไม่ต่างจากวันแรกที่ได้เชยชมสักนิดกำลังตอดบีบรัดกายเขาแทบขาดใบหน้าหล่อเหลาแดงก่ำขึ้นอย่างเสียวสุดๆ

สะโพกแกร่งดันเข้าไป ร่างสูงเริ่มขยับช้าๆ ริมฝีปากหนาเข้าไปเลียที่ทรวงอกสลับกับดูดดึง สะโพกแกร่งคล้ายจะทนไม่ไหวเลื่อนตัวเร็วอย่างถี่กระชั้นรวดเร็วจนทำให้ร่างบอบบางกระเพื่อม ยอดทรวงอกกระเพื่อมไหวตามแรงกระแทก มือเล็กตะปบลงที่สะโพกแกร่งที่กำลังถาโถมใส่ตัวเองอย่างลืมอาย ใบหน้าสวยเชิดขึ้นเพราะแรงอารมณ์ที่ประทุขึ้น ชานยอลที่ขยับถอยออกมาช้าๆทำให้แบคฮยอนสะดุ้งเฮือก

“ขะ..เข้ามา”

ครางอ้อนวอนทันทีตอนนี้แบคฮยอนอยู่ในห้วงอารมณ์เต็มที่จึงกล้าเอ่ยขอด้วยลืมอาย  ชานยอลยิ้มออกมาเมื่อแกล้งคนตัวเล็กสำเร็จ จัดการกระแทกกายโถมใส่ ร่างบอบบางก็โก่งตัวรับอย่างรวดเร็วมือหนาที่กอบกุมบั้นท้ายอวบบีบเฟ้นจนเป็นรอยแดง

“อ๊าาาาา เสียวแล้ว เสียว อื่ออ”

แบคฮยอนซุกหน้าลงกับหมอนใบใหญ่ ใบหน้าหวานสะบัดส่งเสียงครางสุขสม ฝ่ามือสองข้างขยุ้มผ้าปูที่นอนจนยับยู่ยี่  ร่างบอบบางคงจะมีความสุขมากไปจนเผลอรัดจนชานยอลแทบขยับไม่ได้

“อ่า..อย่ารัดแน่นนักสิแม่ตุ๊กตาของฉัน เดียวขาดพอดี อืมม”

 “คนบ้า!! อ่ะ.. ก็มัน อือ.. เสียว อ๊ะ..  อ๊าาา”

ร่างบอบบางล่ะโมโหนักทีชานยอลยังเร่งจังหวะเร็วถี่แบบไม่เห็นใจเขาเลย  ชานยอลเปลี่ยนท่านั่งเหยียดขาโดยไม่ลืมที่จะช้อนร่างบอบบางขึ้นมานั่งตัก หันหน้าเผชิญเข้าหากัน มือหนาบีบสะโพกผายพร้อมเคลื่อนตัวดึงแขนเรียวมาคล้องลำคอ จังหวะรักนี้ทำให้แบคฮยอนเคลื่อนตัวตามได้แต่อยู่ๆชานยอลก็เสียอย่างนั้นทำให้ร่างบอบบางนั่นสั่นเป็นเจ้าเข้าเลยทีเดียว

“ไหนลองครางเรียกผัวจ๋าสิ”

“มะ..ไม่เอา”

นี่ชานยอลจะบ้าหรือใครจะกล้าพูดแบบนั้นกันรู้ถึงไหนอายถึงนั่น  

“งั้นก็ไม่ทำต่อ”

ร่างสูงเอ่ยอย่างสบายอารมณ์ทั้งที่ตนก็ต้องอดกลั้นไว้เหมือนกันแต่เพราะอยากแกล้งเลยต้องอดต้องทนไว้ แบคฮยอนกัดฟัดแน่นมือน้อยๆทุบลงที่อกแกร่งพลางคิดในใจท่าทำเองได้เขาจะไม่ง้อชานยอลเลย

“ผัวจ๋า อืออ”

ทันทีที่เอ่ยร่างสูงก็จับพลิกหงายพร้อมโถมกายใส่ไม่ยั้งจนแบคฮยอนสั่นคลอนตามไม่ทัน ชานยอลใช้มือกอบแก่นกายเล็กที่เบียดอยู่ตรงหน้าท้องขยับขึ้นลงเพื่อช่วยให้แบคฮยอนปลดปล่อย

“อ๊า!! จับทำไม อ๊ายยย”

แบคฮยอนครางบอกเสียงสั่นพร่าเมื่อจู่ๆชานยอลก็เล่นกับสิ่งนั้น ร่างสูงทำหน้าที่ได้อย่างสุดยอดใส่การเคลื่อนตัวรัวสอดประสานแนบแน่น  ความเสียวซ่านโถมเข้าจนทั้งคู่แทบดิ้นพล่านโดยเฉพาะชานยอลที่เวลาแบคฮยอนบีบรัดเขาถี่รัว และตอนนี้ทุกอย่างบ่งบอกว่าจวนจะถึงฝั่งฝันเสียแล้ว ชานยอลหนุ่มแยกขาเรียวงามอ้ากว้างอีกเพื่อตอกความคับใหญ่ได้ถนัดกว่าเดิม ริมฝีปากตะปบหากันอีกครั้งทั้งสองบดจูบแลกลิ้นกันอย่างกระหาย

ไม่กี่นาทีต่อมากายทั้งสองก็กระตุกเข้าหากัน ชานยอลโอบร่างบอบบางไว้แน่นเมื่อกำลังปล่อยความสุขที่ล้น ทะลักเข้ากลีบเกสรเช่นเดียวแบคฮยอนที่ปล่อยออกมาจนเลอะที่นอน

“อืออออ”

ไม่นานนักแบคฮยอนก็ดิ้นตัวเพื่อให้ชานยอลออกไป เมื่อรู้สึกว่าไม่ไหวแล้วมันเหนื่อยล้า แต่สิ่งที่ได้กลับมาคืออะไรบางอย่างที่มันเริ่มคับพองในตัวของร่างบอบบางจนเสียดสีภายในก่อให้เกิดความเสียวซ่านระลอกใหม่

“พะ..พอแล้วฮะ”

หากแต่ยังไม่ทันได้ดิ้นหนีอีกครั้ง เรียวปากร้ายก็ประกบลงดูดดื่มอีกครั้ง จูบครั้งนี้ชวนลุ่มหลงมัวเมา

“เมื่อกี้แค่ท่าเบสิก เรามาเล่นท่ายากกันบ้างดีกว่า”

“อื้ออ คุณชะ..ชานยอล พอแล้ว”

บอบบางนอนสั่นบนเตียงใหญ่อย่างหมดสภาพ ขาเรียวทั้งสองยังคล้องอยู่บนบ่าแกร่ง ท่ายากของชานยอลนั้นเล่นเอาแบคฮยอนแทบสลบคาอก แบคฮยอนรู้แล้วว่าชานยอลน่ะมีความคิดวิตถารแบบหื่นกามจริงๆ

“ฉันพาไปอาบน้ำเธอจะได้สบายตัว”

ร่างสูงเอ่ยเสร็จก็ช้อนร่างบอบบางขึ้นมาอุ้มในขณะที่แบคฮยอนเองก็แทบจะลืมตาไม่ขึ้น และตอนนี้มันก็เป็นเวลาตีสองกว่าๆแล้วด้วย

เช้าวันใหม่แสนสดใสเล่าบรรดาแม่บ้านจัดการตั้งโต๊ะอาหารตามปกติ หากแต่นี่ก็เลยเวลามาหลายนาทีแล้วยังไม่เห็นคุณชายกับนายหญิงลงมาเลยมีเพียงเซียนาที่นั่งหน้าบูดรอเท่านั้น รายามองขึ้นไปยังบันไดหวังจะขึ้นไปตามแต่ก็เห็นคุณชานคอยประคองนายหญิงลงมา

“โอ๊ะ!! นายหญิงเป็นอะไรคะทำไมเดินแปลกๆ” รายาเอ่ยถามขณะที่เข้าไปช่วยชานยอลประคอง

“เล่นท่ายากมากไปหน่อยน่ะ โอ๊ย!!”

NC นางบำเรอขัดอก Chapter 6

Chapter 6

NC

      

       เสียงฉีกเสื้อขาดออกดังทำให้แบคฮยอนรีบยกมือขึ้นมาปิดเรือนร่างงดงามเอาไว้  ชานยอลรวบข้อมือทั้งสองข้างของแบคฮยอนไว้เหนือหัวด้วยมือเพียงข้างเดียว

“ชอบความรุนแรงมันเร้าใจดีใช่มั๊ย”

ชานยอลแสยะยิ้มที่มุมปาก  รอยยิ้มของอสูรที่กำลังจะฉีกเนื้อสวยออกเป็นชิ้นๆ  

“ไอ้เลว คนเฮงซวย” แบคฮยอนตะโกนด่าทั้งที่ในใจกลัวจนแทบหยุดเต้น

“ขอบคุณที่ชมนะ คนสวย แบบนี้แหละที่เหมาะกับเธอ” ชานยอลจัดการใช้เสื้อผ้าที่ขาดมามัดข้อมือเล็กเอา แบคฮยอนพยายามดิ้นด้วยความหวาดกลัว

       ชานยอลเริ่มรุกรานผิวเนียนระเอียดไปทั่ว โดยเฉพาะปลายประทุมทันสีงาม ชานยอลกลืนน้ำไหลลายลงคออย่างกระหาย  เขาไม่เคยพบอะไรที่ทำให้เขาตื่นเต้นและอยากลองขนาดนี้แม้จะเคยเชยชมร่างงามนี้มาแล้วก็ตาม

“ไม่นะ …อ๊ะ ..อื้อ”

      แบคฮยอนไร้ทางต่อสู้เมื่อชานยอลก้มลงไปกับอกงาม   เสียงหวานร้องห้ามแต่ร่างสูงไม่คิดจะล่ะออกจากสิ่งสวยงามตรงหน้าแม้แต่น้อย  แถมใช้ลิ้นสากไล้เลียเบาๆที่ยอดดอกก่อนจะส่งเสียงคำรามชอบใจ ชานยอลใช้ลิ้นตวัดโลมเลียอีกข้างและใช้มืออีกข้างบีบขยำอกน้อยเต็มมืออย่างเมามัน

“อื้อ….ห..หยุดเถอะ อ๊า!!”

      ร่างงามของแบคฮยอนกระเด้งขึ้นรับสัมผัสอย่างไม่รู้ตัวแม้ปากจะเอ่ยห้ามแต่กายไม่มันสวนทาง  ยอดอกของแบคฮยอนชูชันขึ้นยิ่งทำให้ชานยอลฮึกเหิม  ชานยอลรากริมฝีปากขึ้นดูดดึงสลับกับขบเม้มอย่างหยอกล้อกับซอกคอขาว

        ชานยอลขบกรามแกร่งแน่นจนได้ยินเสียง   มือหนาอีกข้างสอดเข้าไปใต้ร่างบอบบางไล้ไปตามแผ่นหลังกึ่งเปลือยแผ่วเบาแบคฮยอนสะดุ้งเบาๆกับสัมผัสร้อนของชานยอล ก่อนจะใช้มืออีกข้างไล้ไปตามส่วนเว้าโค้งของเอวคอดและสะโพกผายงามงอน   และริมฝีปากหนาละเลงบดจูบอันเร่าร้อนที่ริมฝีปากบางอย่างไม่ลดละ

       แบคฮยอนสะท้านไปทั้งตัวเมื่อถูกสัมผัสอันแสนชำชองของร่างสูง แรงอารมณ์ของความต้องการทวีเพิ่มขึ้นเรื่อยๆไม่มีตก  แบคฮยอนหอบหายใจหนักหน่วงพร้อมส่งเสียงครางในลำคอบ่งบอกว่าไม่ไหวแล้วเค้ากำลังจะหมดอากาศหายใจ 

    ชานยอลจำต้องผละริมฝีปากออกมาอย่างเสียดาย มือหนาที่ลูบไล้แผ่นหลังบางค่อยๆไล้ลงไปเกี่ยวกางเกงหนาเล็กให้ออกจากขาขาวเรียวงามพร้อมกางเกงในออกไป แบคฮยอนรีบหุบขาหนีเพื่อไม่ให้เขาเห็นสิ่งหน้าอาย

      แต่ชานยอลใช้มือลูบไล้ตามส่วนเว้าโค้งอีกครั้งพร้อมใช้ปากขบเม้มที่ซอกคอขาว จนแบคฮยอนเผลอออกอย่างไม่รู้ตัว

“ไม่นะ อ๊าาา!!!.”

         แบคฮยอนที่มัวแต่เผลอกับสัมผัสเร่าร้อนจนลืมว่าร่างสูงนั้นกำลังลุกล้ำร่างกายของตนเองอย่างจาบจ้วง ชานยอลกำลังพอใจอย่างมากกับเสียงครางหวานของแบคฮยอนซึ่งแบคฮยอนเองตอนนี้ก็แทบไม่หลงเหลือสติ สมองขาวโพลงไปหมด ร่างกายนั้นเหมือนกำลังล่องลอยอยู่บนปุยเมฆที่นุ่มนิ่ม เคลิบเคลิ้มกับรสสัมผัสของร่างสูงที่มอบให้อย่างไม่รู้จบ

      ชานยอลเองก็เคลิบเคลิ้มกับร่างกายของคนตรงหน้าที่กำลังแดงจางๆเพราะแรงอารมณ์ที่ประทุขึ้นจนฉุดไม่อยู่ ร่างสูงเริ่มจัดการกับชิ้นเนื้ออันหอมหวานที่อยู่ตรงหน้าอย่างใจเย็นราวนักล่าผู้มีความสุขุมนุ่มลึกที่กำลังรอเยื่อตัวน้อยๆที่มาติดกับรอจนเยื่อผู้เคราะห์ร้ายนั้นดิ้นรนจนหมดสิ้นแล้วแรงกำลัง จึงค่อยๆกลืนกินเข้าอย่างช้าๆจนไม่เหลือแม้เศษซากหรือล่องรอย…ร่างสูงเล้าโลมร่างของแบคฮยอนจนเห็นว่าร่างเล็กเคลิ้มตามไปแล้วนั้นจึงค่อยๆคร่อมร่างของอีกคนพร้อมๆกับแยกขาของอีกคนออกให้กว้างๆในเวลาเดียวกันก่อนจะทาบทามร่างของตัวเองไปตรงกลางหว่างขาแล้วจุมพิษที่ริมฝีปากที่กำลังเผยอออกแสร้งสอดลิ้นเข้ากวาดหาความหวานอีกครั้ง ร่างเล็กนั้นก็แทบจะหลอมละลายไปกับเตียงนุ่มอยู่แล้ว ชานยอลผละออกจากปากก่อนจะกระซิบชิดใบหูแบคฮยอนว่า

“เจ็บหน่อยนะแม่ตุ๊กตาของฉัน จุ๊ฟ”

            จุ๊ฟที่ใบหูเล็กเหมือนปลอบขวัญก่อนจะค่อยๆชันเข่าอีกคนขึ้นแล้วจ่อสิ่งที่กำลังแข็งขืนที่ปากทางรักที่จับจีบขมิบเข้าออกตามแรงอารมณ์อย่างเชื้อเชิญ ร่างสูงยิ้มพอใจกับภาพตรงหน้า ก้มลงจูบที่หน้าท้องแบนราบ แล้วเริ่มสอดแกนกายลงช่องทางรักทีเดียวสุดลำ จนร่างเล็กสะดุ้งโหยงแล้วกรีดร้องอย่างเจ็บทรมานเหมือนร่างทั้งร่างนั้นกำลังจะขาดออกจากกันในทันที

“ซี๊ด…ด..”

ชานยอลถึงกับร้องซี๊ดปากเมื่อได้เข้าไปในตัวของแบคฮยอน เขายอมรับว่าแบคฮยอนนั้นถึงจะเคยมีอะไรกันมาแล้วแต่ก็คงความคับแน่นไว้อยู่ดี ร่างสูงเริ่มขยับเข้าออกช้าๆแล้วเร็วขึ้นตามแรงอารมณ์ที่ประทุขึ้น

“คุณชานยอล  อ๊ะ ไม่นะ ฮะ ฮืออออ”

            ร่างสูงไม่ฟังที่คนใต้ร่างร้องห้ามกลับกันยังกระทั้นกายใส่อีกคนอย่างไม่ยั้งจนร่างของแบคฮยอนสั่นคลอนไปตามแรงที่ร่างสูงโถมใส่  น้ำตาของแบคฮยอนไหลออกมาเป็นสายด้วยความเจ็บที่ร่างสูงได้มอบให้ ตอนนี้ร่างแบคฮยอนแทบจะขาดออกจากกันเป็นเสี่ยงๆ ก็ชานยอลเล่นโถมใส่อย่างไม่ยั้ง ไม่มีแม้แต่ความอ่อนโยน  และไร้ซึ่งความปราณีใดๆ

“ฮื่อ พอแล้ว อ่ะ..อ๊ะ.. อ๊าาาา”

       ร่างบอบางพยายามร้องห้ามแต่ร่างสูงกับออกแรงกระแทกยิ่งขึ้นจนร่างบอบบางสั่นคลอนตามแรงโยก  ถึงมันไม่ใช้ครั้งแรกแต่เขาก็เจ็บเพียงแต่ตอนนี้ความเสียวเล่นงาน

      ชานยอลถอดกายออกมาจากช่องทางสีหวานแล้วจับร่างบอบางให้นอนคว่ำหน้าลง  พร้อมสอดใส่กายใหญ่โตจนไลขนของชานยอลแนบชิดกับบั้นท้ายงอน พร้อมออกแรงกระแทกรั่วเร็ว

“อ๊าาา!!..อึก..ฮื่ออ..แบคฮยอนเจ็บ…อ๊าาาา”

     ร่างบอบบางสั่นคลอนตามแรงพิศวาสที่ชานยอลส่งมา  ชานยอลใช้มือบีบบั้นท้ายของแบคอยอนทั้งสองภายในของแบคฮยอนตอดรัดเสียจนชานยอลเสียวไปหมด

“อืม..รัดไป..ผ่อนแรงหน่อย อ่าส!!..”

       ชานยอลส่งเสียงคำรามในลำคออย่างสุขสมถึงแบคฮยอนจะรัดเข้าไปหน่อยแต่มันก็เสียวไปอีกแบบ ชานยอลรีบเร่งจังหวะซอยถี่เพื่อเร่งจังวะก่อนที่ใช้มือจับแก่นกายเล็กรูดรั้งเพื่อช่วยร่างบอบบางให้เสร็จพร้อมกัน

“อ๊าาา!!..ไม่ไหวแล้ว…อื้อออออ”

      ร่างบอบบางส่งเสียงเป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะปลดปล่อยออกมมาเละมือหนาของชานยอล  ร่างงสูงเร่งจังหวะเป็นครั้งสุดท้ายและปลดปล่อยออกมาเช่นกัน

“อ่าส...”

     ชานยอลครางอยางสุขสมพร้อมจับร่างบอบบางให้นอนดีๆกับที่นอน  แต่เขากลับได้ยินเสียงสะอื้นออกมา

“อึก..แบคอยอนผิดอะไร อึก...”

      ร่างบอบบางสะอื้นไห้ถามกับสิ่งที่เกิดขึ้นเขาอยากถามเขาผิดอะไรทำไมชานยอลถึงรุนแรงและใจร้ายกับเขาอย่างนี้ 

     

             ชานยอลลุกจากเตียงเดินหนีร่างเล็กที่ถามซึ่งเป็นคำถามที่เขาเองก็ตอบไม่ได้  เขาอาจเพียงแค่ไม่ชอบให้ใครมายุ่งกับของๆเขาก็ได้ ยิ่งคิดยิ่งเครียดชานยอลยืนให้สายน้ำจากฝักบัวชะล้างเหงื่อไคออกพร้อมกับอารมณ์ที่สับสนและไม่เข้าใจตัวเอง

“ฉันเป็นแบบนี้เพราะเธอคนเดียวแบคฮยอน”