NC คุณมาเฟียที่รัก Chapter 8

NC คุณมาเฟียที่รัก 

Chapter 8

อืออไม่นะ”

ร่างเล็กถูกช้อนตัวลอยขึ้นในท่าเจ้าสาวเขาอายแทบจะแทรกแผ่นดินหนีแล้วตอนนี้ไม่เคยต้องมาแก้ผ้าแก้ผ่อนต่อหน้าใครแบบถึงเนื้อถึงตัวขนาดนี้มีแต่อีตาบ้านี่แหละ

“ปล่อยเพชรนะ พี่ชานอาบไปเถอะเพชรอาบดีแล้วไม่อยากอาบอีกเพชรหนาว”

ยกเหตุผลล้านแปดเพื่อเอาตัวรอด แต่ร่างสูงก็ไม่เห็นใจจัดการวางร่างบอบบางลงในอ่างสุดหรูก่อนจะตามลงไป เพชรน้ำเงินขยับหนีไปอยู่อีกฝั่งแต่ก็ถูกคว้าเอวให้กลับไปหาเขาอีกตามเคยจนแผ่นหลับบอบบางกระทบกับแผงเนื้อแน่นๆแบบนายแบบกล้ามโตจนทำให้หัวใจดวงน้อยเต้นไม่เป็นจังหวะเลย

“อยู่แบบนี้ไม่หนาวหรอก ถ้าหนาวก็กอกพี่เอาไว้แน่นๆ”

เพชรน้ำเงินก้มหน้าแดงแจ๋อย่างเขินอายเขาจะรอดไหมนะ ความคิดนั้นหยุดลงทันทีเมื่อชานยอลค่อยใช้ฝ่ามือหนาแสนซนของตนไล้กายงามตามเอวคอดกิ่วลงไปลูบไล้ขาเรียวขาวบีบบ้างลูบบ้างสลับกันไป

“อ๊ะ...พี่ชานอาบเถอะ อย่าแกล้งเพชรเลย”

แม้จะพยายามห้ามแต่อีกฝ่ายก็ไม่ฟัง ชานยอลกดจูบไปที่ต้นคอขาวระหงส์ก่อนจะดูดเบาๆเพื่อเป็นการกระตุ้นอีกฝ่ายด้วยทำให้กายบอบบางบิดเร่าเล็กน้อย ก่อนจะเชยครางสวยขึ้นมารับจูบที่ละมุนชวนฝัน เพชรไม่แปลกใจเลยทำไมผู้หญิงถึงเข้าหาเขานัก ชานยอล เอาใจเก่ง มีคำพูดคำจาหวานๆ จูบเก่ง จูบของเขาเหมือนฝันเลยล่ะ

ชานยอลให้เพชรน้ำเงินพักหายใจเพียงครู่ก่อนจะก้มลงไปบดจูบอีกครั้ง แต่เหตูใดจูบครั้งนี้จึงไม่เหมือนครั้งแรกมันช่างร้อนแรงเหลือเกิน ร่างน้อยไม่สามารถต้านทานได้แล้ว ยอมปล่อยอารมณ์ไปตามร่างสูงที่ใช้ลิ้นเป็นตัวควบคุมปลุกอารมณ์พิศวาส

ร่างน้อยสะดุ้งเบาๆเมื่อฝ่ามือหนาลูบไปตั้งแต่ต้นขาโดยจงใจแกล้งให้โดนส่วนนั้นแล้วจากไปเล่นกับบริเวณหน้าแบนราบแทน มือหนาใช้นิ้วชี้กดเข้าไปตรงสะดือสวยจนเพชรน้ำเงินส่ายไปมาพลางจับมือเขาออกแต่ชานยอลก็เล่นต่อไปเรื่อยๆไม่หยุด

“ขนาดนี้ไม่ต้องอาบแล้วน้ำน่ะ”

ชานยอลพูดขึ้นเบาๆราวกับกระซิบก่อนจะลุกขึ้นพลางช้อนตัวร่างบอบบางขึ้นด้วยแล้วตรงไปยังห้องนอนและจบที่เตียง...

ร่างสูงวางร่างเล็กลงที่เตียงแล้วคร่อมทับอย่างรวดเร็วพร้อมมอบจูบอันร้อนแรงให้ไม่ให้ขาด เพชรน้ำเงินสะท้านซ่านไปหมดกับบทจูบนี้ ไหนจะมือซนๆของเขาอีกล่ะ ไล้อยู่บนกายบางตลอดเวลา ร่างสูงผละจูบให้ออกให้คนตัวเล็กได้พักหายใจ แล้วใช้ปากเลือนไปหาความงามที่แสนเย้ายวนที่ตูมอวบแทน

“อึก...พี่ชานอย่า”

แม้จะร้องห้ามแต่เหตุใดกายงามเผลอแอ่นรับเขา ยอดปทุมถันสีหวานถูกดูดกลืนโดยริมฝีปากร้าย ขบกัดเบาๆแล้วดูดเน้นสลับข้างซ้ายข้างขวา

เพชรน้ำเงินเองก็เพลินกับการที่ร่างสูงลิ้มรสความหวานของยอดดอกได้แต่กดหัวชานยอลให้แนบชิดลงไปกับสองเต้าของตน ชานยอลก็สนองเสียเต็มประดาเล่นซะแทบขาดใจ มันช่างวาบหวามเสียเหลือเกิน

ชานยอลหลอกล่อแมวตัวน้อยให้ติดกับได้อย่างสวยงาม เพชรน้ำเงินอ่อนประสบการณ์อ่อนต่อโลกหนัก แต่ชานยอลมันไม่ใช่ เรื่องบนเตียงของเขาหากใครได้ขึ้นเตียงด้วยเป็นอันต้องติดใจจนขอขึ้นด้วยอีหลายๆครั้งแต่ชานยอลเป็นพวกไม่นิยมใช้ของซ้ำไงครั้งเดียวก็เกินพอ แต่ทำไมร่างกายเย้ายวนนี้เสพเท่าไหร่ยิ่งอยากได้เพิ่มกันนะ เพชรน้ำเงินก็ไม่ได้หุ่นดีเหมือนนางแบบที่เขาชอบมีอะไรด้วยเพราะชานยอลชอบผู้หญิงหุ่นดี ตัวก็เล็กนิดเดียวไม่ได้มีนมใหญ่โตอะไรแต่ทำไมถึงต้องการนักล่ะ เรื่องนั้นช่างมันเถอะตอนนี้เขาต้องการขย้ำแมวน้อยตัวนี้แล้ว

“อ๊ะ...อื้ออพี่ชานอย่า”

คนตัวเล็กเอ่ยร้องห้ามเบาๆ แต่ก็ขัดขืนอะไรไม่ได้เมื่อร่างสูงกำลังเล่นในส่วนที่ไม่ควรจะเล่น จมูกโด่งๆของเขากำลังสูดดมใยไหมบางๆของตนเองอยู่ ก่อนจะเคลื่อนไปดอมดมอย่างอื่นราวกับว่ามันคือดอกไม้ที่มีกลิ่นหอมจนต้องดมหลายๆครั้ง

“หอมเหลือเกินหนูเพชร”

“อ๊ะ...คนบ้าอย่าดมมัน อื้อ!!อย่าเลีย”

ห้ามไม่ให้ดอมดมแต่กับถูกโลมเลียแทน ชานยอลจับขาเรียวทั้งสองให้ตั้งฉากขึ้นอ้าออกหน่อยๆพอให้ใบหน้าของเขาเข้าไปซุกอยู่ได้ ตอนนี้เขากำลังเลียที่ซอกขาขาวเบาๆแล้วดูดเพื่อสร้างร่องรอย ก่อนจะไล้ต่ำลงเรื่อยๆจนเจอกลีบกุหลาบสีหวานที่กำลังขมิบๆอยู่ ไม่รอช้าส่งลิ้นเข้าไปทักทายเสียหน่อยเพื่อชิมความหวานจากภายใน

“โอ้ว...พะ...พี่ชานหยุด ฮื้อออ”

ร่างน้อยบิดเร่ากายบางสะท้าน เสียวซ่านขาเรียวสั่นไหวจนชานยอลต้องจับเอาไว้ เพชรน้ำเงินจะขาดใจตายเสียให้ได้เลย ยิ่งร่างสูงกระตุกลิ้นโดนภายในร่างบอบบางก็ยิ่งเสียวซ่านจนเผลอเกร็งและตอดรัดรุนแรงจนชานยอลขยับลิ้นแทบไม่ได้

“อื้มมหนูเพชรขา หนูหวานมากเลย”

คำพูดคำจาแสนหวานของร่างสูงไม่ได้ช่วยให้เพชรน้ำเงินมีสติเลย ร่างบอบบางรู้สึกร่องรอยไปในอากาศตัวเบาหวิวแต่เหมือนตกลงมากระแทกพื้นเมื่อจู่ๆลิ้นหนาที่เคยอยู่ในความอวบอิ่มของตนก็ย้ายมาครอบครองอวัยวะส่วนกลางของเพชรน้ำเงิน

“อ๊า!!...อย่านะ ฮื้อออเพชรอายนะ”

ร่างน้อยบิดส่ายไปมาด้วยความซ่านพลางยกมือขึ้นมาปิดหน้าอย่างอับอาย ยิ่งทำให้ชานยอลเอ็นดูเข้าไปใหญ่ ช่างไร้เดียงสาเสียจริง แม้จะเอ็นดูแต่ก็ยังครอบครองส่วนกลางตัวที่เล็กนั่นอยู่ เพชรน้ำเงินได้แต่ครางกระเส่ายิ่งตอนโดนดูดมันเสียวมากจนเผลอเด้งสะโพกใส่แบบที่ลืมอายไปเลย

“อื้ออ”

ชานยอลหยุดกะทันหันส่งผลให้ร่างดิ้นราวกับโดนน้ำร้อน ก่อนจะใช้มือของตนเอื้อมไปจับส่วนนั้นแล้วจัดการชักขึ้นชักลงเป็นการช่วยตัวเอง

“อ๊า...อ่ะ...อ๊าาา”

ชานยอลมองดูคนตัวเล็กที่ช่วยตัวเองแล้วก็นึกเอ็นดูอีกครั้งขนาดช่วยตัวเองยังน่ารักเลย เอาล่ะเขาเองก็หมดเวลาร่ำไรแล้วมังกรยักษ์มันอึดอัดจนแทบจะระเบิดแล้ว ไม่รอช้าเมื่อเห็นว่าเพชรน้ำเงินเสร็จปลดปล่อยออกมาแล้วชานยอลก็จัดการแยกเรียวขาขาวอีกครั้งแล้วให้มาเกี่ยวไว้ที่เอวหนา

“พี่จะเข้าไปแล้วนะ”

“อ๊ะ...อ๊าาา...อึก”

พูดเหมือนให้เตรียมตัวแต่ร่างสูงสอดแทรกความใหญ่โตเข้ามาอย่างดิบเถื่อนแต่ก็เร่าร้อน ชานยอลค่อยๆขยับเบาๆเพราะเพชรน้ำเงินเกร็งเกินไปแต่เขาก็ช่วยผ่อนคลายโดยการครอบครองยอดปทุมถันสีหวานเพื่อให้คนตัวเล็กผ่อนคลาย

“อื้มมหนูเพชรแน่นมาก...อ่าส์”

“อื้มมพี่ชาน”

สองร่างสอดรัดช่วยกันประสานเพชรน้ำเงินเอื้อมมือไปคล้องลำคอแกร่องเอาไว้เป็นที่ยึดยามโดดเขากระแทกกระทั้นเข้าใส่ ชานยอลขยับรัวแรงตามอารมณ์หวามพลางพรมจูบไปทั่วใบหน้าสวย เพชรน้ำเงินตอดรัดเขาเป็นจังหวะทำให้เสียวใช้ได้ เมื่อใกล้ถึงจุดสุดยอดร่างสูงก็กระแทกรัวแบบให้อีกคนไม่ได้พักหายใจกันเลยทีเดียว

“อ๊ะ...อ๊า..พะ..พี่ชาน...ฮื่ออ..เพชรว่ามันเร็วไป”

“ใกล้เสร็จแล้วหนู”

กระแทกรัวอีกไม่ถึงนาทีเพชรน้ำเงินก็ปลดปล่อยอกมาเป็นครั้งที่สองตามด้วยชานยอลที่กระแทกย้ำๆแล้วน้ำกามก็พุ่งเข้าใส่ร่องกลีบอวบอูมเข้าไปจนหมดสิ้น ก่อนจะทิ้งตัวลงซบแผ่นอกบางที่กระเพื่อมขึ้นลงอย่างเหนื่อยอ่อน

NC Chapter 3 คุณมาเฟียที่รัก

NC Chapter 3

ตุ๊บ!!

“โอ๊ยยย เจ็บนะ”

ร่างบอบบางถูกโยนลงเตียงกว้างแบบไม่ถนอมกันเลยถึงเตียงมันจะนุ่มขนาดไหนโยนแรงขนาดนี้มันก็เจ็บอยู่ดี

“แล้วเธอทุบฉันมาตลอดทางนี่ฉันไม่เจ็บใช่มั๊ย”

ร่างสูงเลิกคิ้วมองร่างเล็กที่หน้าแดงก่ำด้วยความโกรธ แต่ร่างสูงกลับมองว่ามันน่าสนุกที่คืนนี้จะได้กำราบคนอวดดีและเขาก็ไม่อยากเสียเวลาอีกต่อไป

“อย่าเข้ามานะ!! ช่วยด้วย!!”

เพชรน้ำเงินร้องตกใจพลางกระโดดลงจากเตียงใหญ่เพื่อหนีร่างสูงที่กระโจนเข้าใส่ ร่างบอบบางคานหนีก่อนจะลุกขึ้นได้เตรียมวิ่งหนีแต่เหมือนว่าชานยอลนั้นก็เร็วไม่แพ้กันวิ่งมาดักทางหนีของเพชรน้ำเงินได้เสียก่อน

“จะไปไหน!!”

“หนีสิ!!ไอ้บ้า”

เพชรน้ำเงินจะวิ่งหนีแต่มือหนากระชากเอวเล็กเข้าหาตัวก่อนช้อนร่างเล็กขึ้นแล้วไปโยนไว้ที่เตียงก่อนจะคร่อมทับร่างของเพชรน้ำเอาไว้แล้วจับแขนเล็กตึงไว้เพื่อไม่ให้มาทำร้ายตน

“หึ คำก็ไอ้ สองคำก็ไอ้บ้า คืนนี้แหละเธอจะได้คนบ้าๆเป็นผัว!!”

“ไม่นะ!!...อื้อออ!!”

ชานยอลยิ้มเหี้ยมใส่ร่างบอบบาง ก่อนจะประกบจูบดุเดือดโดยไม่ให้โอกาสเพชรน้ำเงินพูดให้จบ ร่างสูงจูบหนักหน่วงจนเพชรน้ำเงินรู้สึกเจ็บ พยายามไม่อ้าปากเพราะร่างสูงจงใจที่จะสอดลิ้นเข้าไปแต่ร่างบอบบางก็ต้านทานความรุนแรงนี้ไม่ไหวและในที่สุดชานยอลก็สอดลิ้นเข้าไปได้ เขาไล่ต้อนเก็บความหวานหอมด้วยความมันและสะใจเมื่อรู้สึกได้ว่าร่างบอบางกำลังมีน้ำตาไหลออกมา

“อึก อืมมม”

เพชรน้ำเงินครางในลำคอเมื่อเริ่มหายใจไม่อกและปวดข้อมือที่ถูกตึงไว้ และก็ได้รับอิสระเมื่อชานยอลปล่อยมือพร้อมกับที่ถอนริมฝีปากออกแต่ก็แค่แปบเดียวโดยที่เพชรน้ำเงินยังไม่ทันได้สูดลมหายใจเสื้อเชิ้ตตัวสวยก็ถูกกระชากจนขาดแบบไม่เหลือดี

แคว่ก! แคว่ก!!

“ไหนล่ะคนเก่งลุกขึ้นมาต่อกรกับฉันสิ คนสวย”

ชานยอลยิ้มสะใจเหมือนซาตานร้าย รอยยิ้มชั่วร้ายและใบหน้าหื่นกามที่กำลังใช้สายตาหื่นกามจ้องมองเรือนร่างท่อนบนของเขา เพชรน้ำล่ะหวาดกลัวหนัก

“อึก เลว!! เลวที่สุด ฉันเกลียดคุณ!!”

เพชรน้ำเงินยกมือขึ้นมาปกป้องร่างกายท่อนบนไว้อย่างอับอายพร้อมตะโกนด่าชานยอล แม้จะกลัวแต่เขาไม่อยากยอมง่ายๆไม่อยากตกเป็นของคนเลวคนป่าเถื่อนคนนี้ยังไงก็จะสู้ให้ถึงที่สุด

“ดี ยังปากดีอยู่แล้วเธอจะได้รู้ว่ากำลังเล่นผิดคนอยู่!!”

ร่างสูงกระชากร่างบอบบางขึ้นมาประกบจูบดุเดือดอีกครั้ง เขาไม่เคยรุนแรงกับใครเท่านี้มาก่อนเลย เพราะร่างเล็กพยศ ดื้อ ไม่ยอมเขาง่ายๆจึงทำให้เขาหงุดหงิดและยากเอาชนะ

เพชรน้ำเงินทุบอกแกร่งแม้จะรู้ว่ามันไม่มีประโยชน์ก็ตามที ร่างเล็กหายใจหนักเมื่อร่างสูงถอนจูบแล้วเลื่อนมาตรงบริเวรลำคอระหงส์พร้อมดูดเม้มขบกัดจนรู้สึกเจ็บ และร่างสูงก็ทำให้เพชรน้ำเงินตกใจหนักเมื่อเขาเลื่อนใบหน้าหล่อมาขบเม้มแล้วดูดแรงตรงบริเวณยอดดอกสีชมพูสวย

“ฮื่อออ ย..หยุดนะ..อื่ออ”

ร่างเล็กใช้มือน้อยๆผลักหัวร่างสูงออกห่างแต่ไม่เป็นผลเลย เพชรน้ำเงินเจ็บไปหมดแล้ว หน้าอกเขาเหมือนจะหลุด เพราะร่างสูงทั้งดูดทั้งกัดไหนจะใช้มืออีกข้างบีบเคล้นข้างที่ว่างอยู่อีก

“อืมม”

“ฮื่อออ พอแล้วเพชรเจ็บ”

แม้จะร้องไห้อ้อนวอนเขาก็ไม่เห็นใจกันเลย มีแต่รังแกหนักขึ้นเรื่อยๆจนมันแดงช้ำไปหมด ชานยอลชอบรสชาตินี้มากมันเป็นรสชาติของความบริสุทธิ์ที่ออกมาสดๆแม้หน้าอกจะไม่ได้ใหญ่โตแต่ก็นุ่มนิ่มดูน่าถนอมแต่ไม่ใช้เรื่องที่ต้องมานั่งถนอมคนพยศแบบนี้

ร่างสูงยังไม่หยุดแกล้งร่างเล็กเขาเลื่อนใบหน้าคมจากทรวงอกเล็กลงมาต่ำเรื่อยๆโดยที่ทุกจุดที่ผ่านเขาจะสร้างร่องรอยเอาไว้ตอกย้ำทุกพื้นที่บนร่างกายขาวนวล เพชรน้ำเงินก็ได้แต่ร้องไห้พร้อมดิ้นความรู้สึกสยิวที่ร่างสูงมอบให้ มันน่ากลัวเหลือเกินเขาคงจะจำไปจนวันตายแน่

“ฮื่อออ ไม่นะ อย่านะ”

เพชรน้ำเงินร้องไห้เมื่อสิ่งที่หน้ากลัวกำลังจะเกิดขึ้นเมื่อร่างสูงถอนกางเกงเขาออกพร้อมชั้นในกลายเป็นว่าร่างของเขาตอนนี้เปลือยเปล่าแล้วก็อยู่ในสายตาของร่างสูงที่พึงพอใจกับสัดส่วนนี้

“อืม หุ่นดีนี่ ซ่อนรูปเหมือนกัน”

คำพูดจาหื่นกระหายไม่น่ารังเกียจเท่ากับการกระทำเลย เพชรน้ำเงินรู้สึกรังเกียจการกระทำของเขาที่กำลังใช้ฝ่ามือหนาไล้ตามส่วนเว้นโค้งสวยจนเพชรน้ำเงินต้องตะแคงตัวหนีจากสัมผัสแต่ก็หนีไม่พ้นอยู่ดีเมื่อหนากลับกำลังจะไปเล่นกับของที่มันไม่น่าเล่น

“อึก ไม่นะเอามือออกไปนะ ไอ้เลว ฮื่อออ”

เพชรน้ำเงินกรีดร้องหนักเมื่อชานยอลจับอวัยวะที่อ่อนไหวของตนก่อนจะขยับเหมือนจะแกล้งให้เพชรน้ำเงินอับอายมากกว่านี้

“ไหนดูสิว่าไอ้เลวคนนี้มันจะทำให้เธอครางได้ดังขนาดไหน”

“อ๊าาา!!...อึก..ย..หยุด..ฮื่อออ”

พูดจบก็จับแท่งเล็กขึ้นลงแบบเร็วบ้างช้าบ้างจนเพชรน้ำเงินหายใจไม่ทัน เขาทั้งกลัวทั้งเริ่มมีอารมณ์ตามที่ร่างสูงกลั่นแกล้งแต่ในที่สุดร่างเล็กก็ต้านทานแรงพิศวาสไม่ไหว

“อ๊าาาาา!!”

เพชรนำเงินครางเสียงดังอย่างลืมอายจากมือที่ใช้ผลักไสกลับใช้มันจับมือหนาให้ชักขึ้นลงรัวเร็วขึ้น เพชรน้ำเงินตอนนี้มีอารมณ์เต็มที่ใบหน้าที่เคยขึ้นสีแดงเพราะโกรธจัดแต่ตอนกลับขึ้นเป็นสีแดงเพราะมีอารมณ์ มันดูเซ็กซี่มากสายตาคนดูอย่างชานยอล อีกไม่นานหรอกแมวพยศตัวนี้ก็จะต้องเชื่องกับเขาแน่

“ร้องดังอีกคนสวย ร้องอีก”

“อ๊ะ!!..อ๊า..อือออ”

และเพชรน้ำเงินก็ปลดปล่อยออกมาเต็มมือร่างสูง ร่างเล็กหอบหายใจหนักก่อนจะถูกดึงเข้าไปจูบอีกครั้ง

“ทีนี้ตาฉันล่ะนะคนสวย”

ร่างสูงถอดเสื้อผ้าของตัวเองออกอย่างรวดเร็วเพชรน้ำเงินที่เหมือนสติจะกลับคืนมาพยายามเคลื่อนตัวหนีแต่ก็ถูกร่างสูงดักทางไว้

“ไม่เอาน่า เธอสบายตัวแล้วก็ช่วยฉันหน่อยสิ”

“มะ..ไม่นะ อื้ออออ”

เพชรน้ำเงินสะดุ้งโหยงเมื่อจู่ๆนิ้วยาวก็แทรกเข้ามาบริเวรร่องบั้นท้าย แม้จะดิ้นเท่าไหร่มันก็ไม่ยอมหลุดออกมีแต่เพิ่มจำนวนขึ้นเรื่อยๆ

“อืมม แค่นิ้วนะเนี่ย แน่นไปแล้ว”

ชานยอลพูดคำลามกพูดออกมาทำให้เพชรน้ำเงินยิ่งอับอายแม้ใจจะต่อต้านแต่ร่างกายกลับไม่ฟัง มันตอบสนองเขาดีจนรู้สึกเกลียดตัวเอง โดยเฉพาะร่างกายส่วนร่างที่กำลังบีบรัดนิ้วยาวอยู่อย่างน่าไม่อาย

“ฉันจะเข้าไปแล้วนะ”

พูดเหมือนให้เตรียมใจแต่ยังทันได้ตั้งตัวร่างเล็กก็ถูกให้อยู่ในท่าโก้งโค้งเสียแล้ว เพชรน้ำเงินจะคานหนีแต่กลับมีสิ่งที่เข้ามาเชื่อมไว้เสียก่อน

“อ๊าาาาา!!...เพชรเจ็บ ฮื่อออ ออกไปนะ ฮื่อออ”

เพชรน้ำเงินกรีดร้องน้ำตาไหลออกมาเหมือนเขื่อนแตก เขาเจ็บมากเจ็บจนจุกเลยมันบรรยายไม่ถูกเลยมันเจ็บจริงๆจนเข่าอ่อนไปหมด

“อืมม ชื่อเพชรหรอ เธอรู้มั๊ยเธอแน่นมากเลย อ่าาา”

ชานยอลครางต่ำออกมากับความคับแน่นที่สุดยอดก่อนที่จะเริ่มขยับตัว และก็ได้ยินเสียงเพชรน้ำเงินร้องเหมือนจะขาดใจทุกครั้งที่ขยับ แต่ชานยอลก็ไม่คิดที่จะหยุดสักนิด เขายังคงดำเนินการขับเคลื่อนต่อไปโดยไม่เห็นใจคนด้านล่างที่ตัวเล็กนิดเดียวจะเอาแรงที่ไหนมารับอารมณ์ดิบของเขาได้กัน

“อ่าส์..เพชรขาอย่าตอดแรงสิคนสวย”

“อ๊าาาาา..หยุดจาแบบนี้สักที!!..อ่ะ..อ๊า!!”

แล้วบทบรรเลงของคืนนี้ก็อีกยาวไกล เล่นเอาเพชรน้ำเงินสลบคาอกแกร่งไปกันเลยทีเดียวแต่ซาตานร้ายก็ไม่ปล่อยให้ได้พักยังคะยั้ยคะยอปลุกขึ้นมารับศึกจนเกือบเช้า….

............................................................................................................................................................

ฝากเม้นด้วยนะคะ ขอบคุณค่ามดแต่งไม่เป็นไม่สนุกขอโทษด้วยนะคะ