NC Chapter 3
ตุ๊บ!!
“โอ๊ยยย
เจ็บนะ”
ร่างบอบบางถูกโยนลงเตียงกว้างแบบไม่ถนอมกันเลยถึงเตียงมันจะนุ่มขนาดไหนโยนแรงขนาดนี้มันก็เจ็บอยู่ดี
“แล้วเธอทุบฉันมาตลอดทางนี่ฉันไม่เจ็บใช่มั๊ย”
ร่างสูงเลิกคิ้วมองร่างเล็กที่หน้าแดงก่ำด้วยความโกรธ
แต่ร่างสูงกลับมองว่ามันน่าสนุกที่คืนนี้จะได้กำราบคนอวดดีและเขาก็ไม่อยากเสียเวลาอีกต่อไป
“อย่าเข้ามานะ!!
ช่วยด้วย!!”
เพชรน้ำเงินร้องตกใจพลางกระโดดลงจากเตียงใหญ่เพื่อหนีร่างสูงที่กระโจนเข้าใส่
ร่างบอบบางคานหนีก่อนจะลุกขึ้นได้เตรียมวิ่งหนีแต่เหมือนว่าชานยอลนั้นก็เร็วไม่แพ้กันวิ่งมาดักทางหนีของเพชรน้ำเงินได้เสียก่อน
“จะไปไหน!!”
“หนีสิ!!ไอ้บ้า”
เพชรน้ำเงินจะวิ่งหนีแต่มือหนากระชากเอวเล็กเข้าหาตัวก่อนช้อนร่างเล็กขึ้นแล้วไปโยนไว้ที่เตียงก่อนจะคร่อมทับร่างของเพชรน้ำเอาไว้แล้วจับแขนเล็กตึงไว้เพื่อไม่ให้มาทำร้ายตน
“หึ
คำก็ไอ้ สองคำก็ไอ้บ้า คืนนี้แหละเธอจะได้คนบ้าๆเป็นผัว!!”
“ไม่นะ!!...อื้อออ!!”
ชานยอลยิ้มเหี้ยมใส่ร่างบอบบาง
ก่อนจะประกบจูบดุเดือดโดยไม่ให้โอกาสเพชรน้ำเงินพูดให้จบ ร่างสูงจูบหนักหน่วงจนเพชรน้ำเงินรู้สึกเจ็บ
พยายามไม่อ้าปากเพราะร่างสูงจงใจที่จะสอดลิ้นเข้าไปแต่ร่างบอบบางก็ต้านทานความรุนแรงนี้ไม่ไหวและในที่สุดชานยอลก็สอดลิ้นเข้าไปได้
เขาไล่ต้อนเก็บความหวานหอมด้วยความมันและสะใจเมื่อรู้สึกได้ว่าร่างบอบางกำลังมีน้ำตาไหลออกมา
“อึก
อืมมม”
เพชรน้ำเงินครางในลำคอเมื่อเริ่มหายใจไม่อกและปวดข้อมือที่ถูกตึงไว้
และก็ได้รับอิสระเมื่อชานยอลปล่อยมือพร้อมกับที่ถอนริมฝีปากออกแต่ก็แค่แปบเดียวโดยที่เพชรน้ำเงินยังไม่ทันได้สูดลมหายใจเสื้อเชิ้ตตัวสวยก็ถูกกระชากจนขาดแบบไม่เหลือดี
แคว่ก! แคว่ก!!
“ไหนล่ะคนเก่งลุกขึ้นมาต่อกรกับฉันสิ
คนสวย”
ชานยอลยิ้มสะใจเหมือนซาตานร้าย
รอยยิ้มชั่วร้ายและใบหน้าหื่นกามที่กำลังใช้สายตาหื่นกามจ้องมองเรือนร่างท่อนบนของเขา
เพชรน้ำล่ะหวาดกลัวหนัก
“อึก
เลว!! เลวที่สุด ฉันเกลียดคุณ!!”
เพชรน้ำเงินยกมือขึ้นมาปกป้องร่างกายท่อนบนไว้อย่างอับอายพร้อมตะโกนด่าชานยอล
แม้จะกลัวแต่เขาไม่อยากยอมง่ายๆไม่อยากตกเป็นของคนเลวคนป่าเถื่อนคนนี้ยังไงก็จะสู้ให้ถึงที่สุด
“ดี
ยังปากดีอยู่แล้วเธอจะได้รู้ว่ากำลังเล่นผิดคนอยู่!!”
ร่างสูงกระชากร่างบอบบางขึ้นมาประกบจูบดุเดือดอีกครั้ง
เขาไม่เคยรุนแรงกับใครเท่านี้มาก่อนเลย เพราะร่างเล็กพยศ ดื้อ
ไม่ยอมเขาง่ายๆจึงทำให้เขาหงุดหงิดและยากเอาชนะ
เพชรน้ำเงินทุบอกแกร่งแม้จะรู้ว่ามันไม่มีประโยชน์ก็ตามที
ร่างเล็กหายใจหนักเมื่อร่างสูงถอนจูบแล้วเลื่อนมาตรงบริเวรลำคอระหงส์พร้อมดูดเม้มขบกัดจนรู้สึกเจ็บ
และร่างสูงก็ทำให้เพชรน้ำเงินตกใจหนักเมื่อเขาเลื่อนใบหน้าหล่อมาขบเม้มแล้วดูดแรงตรงบริเวณยอดดอกสีชมพูสวย
“ฮื่อออ
ย..หยุดนะ..อื่ออ”
ร่างเล็กใช้มือน้อยๆผลักหัวร่างสูงออกห่างแต่ไม่เป็นผลเลย
เพชรน้ำเงินเจ็บไปหมดแล้ว หน้าอกเขาเหมือนจะหลุด
เพราะร่างสูงทั้งดูดทั้งกัดไหนจะใช้มืออีกข้างบีบเคล้นข้างที่ว่างอยู่อีก
“อืมม”
“ฮื่อออ
พอแล้วเพชรเจ็บ”
แม้จะร้องไห้อ้อนวอนเขาก็ไม่เห็นใจกันเลย
มีแต่รังแกหนักขึ้นเรื่อยๆจนมันแดงช้ำไปหมด
ชานยอลชอบรสชาตินี้มากมันเป็นรสชาติของความบริสุทธิ์ที่ออกมาสดๆแม้หน้าอกจะไม่ได้ใหญ่โตแต่ก็นุ่มนิ่มดูน่าถนอมแต่ไม่ใช้เรื่องที่ต้องมานั่งถนอมคนพยศแบบนี้
ร่างสูงยังไม่หยุดแกล้งร่างเล็กเขาเลื่อนใบหน้าคมจากทรวงอกเล็กลงมาต่ำเรื่อยๆโดยที่ทุกจุดที่ผ่านเขาจะสร้างร่องรอยเอาไว้ตอกย้ำทุกพื้นที่บนร่างกายขาวนวล
เพชรน้ำเงินก็ได้แต่ร้องไห้พร้อมดิ้นความรู้สึกสยิวที่ร่างสูงมอบให้
มันน่ากลัวเหลือเกินเขาคงจะจำไปจนวันตายแน่
“ฮื่อออ
ไม่นะ อย่านะ”
เพชรน้ำเงินร้องไห้เมื่อสิ่งที่หน้ากลัวกำลังจะเกิดขึ้นเมื่อร่างสูงถอนกางเกงเขาออกพร้อมชั้นในกลายเป็นว่าร่างของเขาตอนนี้เปลือยเปล่าแล้วก็อยู่ในสายตาของร่างสูงที่พึงพอใจกับสัดส่วนนี้
“อืม
หุ่นดีนี่ ซ่อนรูปเหมือนกัน”
คำพูดจาหื่นกระหายไม่น่ารังเกียจเท่ากับการกระทำเลย
เพชรน้ำเงินรู้สึกรังเกียจการกระทำของเขาที่กำลังใช้ฝ่ามือหนาไล้ตามส่วนเว้นโค้งสวยจนเพชรน้ำเงินต้องตะแคงตัวหนีจากสัมผัสแต่ก็หนีไม่พ้นอยู่ดีเมื่อหนากลับกำลังจะไปเล่นกับของที่มันไม่น่าเล่น
“อึก
ไม่นะเอามือออกไปนะ ไอ้เลว ฮื่อออ”
เพชรน้ำเงินกรีดร้องหนักเมื่อชานยอลจับอวัยวะที่อ่อนไหวของตนก่อนจะขยับเหมือนจะแกล้งให้เพชรน้ำเงินอับอายมากกว่านี้
“ไหนดูสิว่าไอ้เลวคนนี้มันจะทำให้เธอครางได้ดังขนาดไหน”
“อ๊าาา!!...อึก..ย..หยุด..ฮื่อออ”
พูดจบก็จับแท่งเล็กขึ้นลงแบบเร็วบ้างช้าบ้างจนเพชรน้ำเงินหายใจไม่ทัน
เขาทั้งกลัวทั้งเริ่มมีอารมณ์ตามที่ร่างสูงกลั่นแกล้งแต่ในที่สุดร่างเล็กก็ต้านทานแรงพิศวาสไม่ไหว
“อ๊าาาาา!!”
เพชรนำเงินครางเสียงดังอย่างลืมอายจากมือที่ใช้ผลักไสกลับใช้มันจับมือหนาให้ชักขึ้นลงรัวเร็วขึ้น
เพชรน้ำเงินตอนนี้มีอารมณ์เต็มที่ใบหน้าที่เคยขึ้นสีแดงเพราะโกรธจัดแต่ตอนกลับขึ้นเป็นสีแดงเพราะมีอารมณ์
มันดูเซ็กซี่มากสายตาคนดูอย่างชานยอล อีกไม่นานหรอกแมวพยศตัวนี้ก็จะต้องเชื่องกับเขาแน่
“ร้องดังอีกคนสวย
ร้องอีก”
“อ๊ะ!!..อ๊า..อือออ”
และเพชรน้ำเงินก็ปลดปล่อยออกมาเต็มมือร่างสูง
ร่างเล็กหอบหายใจหนักก่อนจะถูกดึงเข้าไปจูบอีกครั้ง
“ทีนี้ตาฉันล่ะนะคนสวย”
ร่างสูงถอดเสื้อผ้าของตัวเองออกอย่างรวดเร็วเพชรน้ำเงินที่เหมือนสติจะกลับคืนมาพยายามเคลื่อนตัวหนีแต่ก็ถูกร่างสูงดักทางไว้
“ไม่เอาน่า
เธอสบายตัวแล้วก็ช่วยฉันหน่อยสิ”
“มะ..ไม่นะ อื้ออออ”
เพชรน้ำเงินสะดุ้งโหยงเมื่อจู่ๆนิ้วยาวก็แทรกเข้ามาบริเวรร่องบั้นท้าย
แม้จะดิ้นเท่าไหร่มันก็ไม่ยอมหลุดออกมีแต่เพิ่มจำนวนขึ้นเรื่อยๆ
“อืมม
แค่นิ้วนะเนี่ย แน่นไปแล้ว”
ชานยอลพูดคำลามกพูดออกมาทำให้เพชรน้ำเงินยิ่งอับอายแม้ใจจะต่อต้านแต่ร่างกายกลับไม่ฟัง
มันตอบสนองเขาดีจนรู้สึกเกลียดตัวเอง
โดยเฉพาะร่างกายส่วนร่างที่กำลังบีบรัดนิ้วยาวอยู่อย่างน่าไม่อาย
“ฉันจะเข้าไปแล้วนะ”
พูดเหมือนให้เตรียมใจแต่ยังทันได้ตั้งตัวร่างเล็กก็ถูกให้อยู่ในท่าโก้งโค้งเสียแล้ว
เพชรน้ำเงินจะคานหนีแต่กลับมีสิ่งที่เข้ามาเชื่อมไว้เสียก่อน
“อ๊าาาาา!!...เพชรเจ็บ ฮื่อออ ออกไปนะ ฮื่อออ”
เพชรน้ำเงินกรีดร้องน้ำตาไหลออกมาเหมือนเขื่อนแตก
เขาเจ็บมากเจ็บจนจุกเลยมันบรรยายไม่ถูกเลยมันเจ็บจริงๆจนเข่าอ่อนไปหมด
“อืมม
ชื่อเพชรหรอ เธอรู้มั๊ยเธอแน่นมากเลย อ่าาา”
ชานยอลครางต่ำออกมากับความคับแน่นที่สุดยอดก่อนที่จะเริ่มขยับตัว
และก็ได้ยินเสียงเพชรน้ำเงินร้องเหมือนจะขาดใจทุกครั้งที่ขยับ แต่ชานยอลก็ไม่คิดที่จะหยุดสักนิด
เขายังคงดำเนินการขับเคลื่อนต่อไปโดยไม่เห็นใจคนด้านล่างที่ตัวเล็กนิดเดียวจะเอาแรงที่ไหนมารับอารมณ์ดิบของเขาได้กัน
“อ่าส์..เพชรขาอย่าตอดแรงสิคนสวย”
“อ๊าาาาา..หยุดจาแบบนี้สักที!!..อ่ะ..อ๊า!!”
แล้วบทบรรเลงของคืนนี้ก็อีกยาวไกล
เล่นเอาเพชรน้ำเงินสลบคาอกแกร่งไปกันเลยทีเดียวแต่ซาตานร้ายก็ไม่ปล่อยให้ได้พักยังคะยั้ยคะยอปลุกขึ้นมารับศึกจนเกือบเช้า….
............................................................................................................................................................
ฝากเม้นด้วยนะคะ ขอบคุณค่ามดแต่งไม่เป็นไม่สนุกขอโทษด้วยนะคะ
