NC คุณมาเฟียที่รัก
Chapter 8
อืออไม่นะ”
ร่างเล็กถูกช้อนตัวลอยขึ้นในท่าเจ้าสาวเขาอายแทบจะแทรกแผ่นดินหนีแล้วตอนนี้ไม่เคยต้องมาแก้ผ้าแก้ผ่อนต่อหน้าใครแบบถึงเนื้อถึงตัวขนาดนี้มีแต่อีตาบ้านี่แหละ
“ปล่อยเพชรนะ
พี่ชานอาบไปเถอะเพชรอาบดีแล้วไม่อยากอาบอีกเพชรหนาว”
ยกเหตุผลล้านแปดเพื่อเอาตัวรอด
แต่ร่างสูงก็ไม่เห็นใจจัดการวางร่างบอบบางลงในอ่างสุดหรูก่อนจะตามลงไป
เพชรน้ำเงินขยับหนีไปอยู่อีกฝั่งแต่ก็ถูกคว้าเอวให้กลับไปหาเขาอีกตามเคยจนแผ่นหลับบอบบางกระทบกับแผงเนื้อแน่นๆแบบนายแบบกล้ามโตจนทำให้หัวใจดวงน้อยเต้นไม่เป็นจังหวะเลย
“อยู่แบบนี้ไม่หนาวหรอก ถ้าหนาวก็กอกพี่เอาไว้แน่นๆ”
เพชรน้ำเงินก้มหน้าแดงแจ๋อย่างเขินอายเขาจะรอดไหมนะ
ความคิดนั้นหยุดลงทันทีเมื่อชานยอลค่อยใช้ฝ่ามือหนาแสนซนของตนไล้กายงามตามเอวคอดกิ่วลงไปลูบไล้ขาเรียวขาวบีบบ้างลูบบ้างสลับกันไป
“อ๊ะ...พี่ชานอาบเถอะ อย่าแกล้งเพชรเลย”
แม้จะพยายามห้ามแต่อีกฝ่ายก็ไม่ฟัง
ชานยอลกดจูบไปที่ต้นคอขาวระหงส์ก่อนจะดูดเบาๆเพื่อเป็นการกระตุ้นอีกฝ่ายด้วยทำให้กายบอบบางบิดเร่าเล็กน้อย
ก่อนจะเชยครางสวยขึ้นมารับจูบที่ละมุนชวนฝัน เพชรไม่แปลกใจเลยทำไมผู้หญิงถึงเข้าหาเขานัก
ชานยอล เอาใจเก่ง มีคำพูดคำจาหวานๆ จูบเก่ง จูบของเขาเหมือนฝันเลยล่ะ
ชานยอลให้เพชรน้ำเงินพักหายใจเพียงครู่ก่อนจะก้มลงไปบดจูบอีกครั้ง
แต่เหตูใดจูบครั้งนี้จึงไม่เหมือนครั้งแรกมันช่างร้อนแรงเหลือเกิน
ร่างน้อยไม่สามารถต้านทานได้แล้ว ยอมปล่อยอารมณ์ไปตามร่างสูงที่ใช้ลิ้นเป็นตัวควบคุมปลุกอารมณ์พิศวาส
ร่างน้อยสะดุ้งเบาๆเมื่อฝ่ามือหนาลูบไปตั้งแต่ต้นขาโดยจงใจแกล้งให้โดนส่วนนั้นแล้วจากไปเล่นกับบริเวณหน้าแบนราบแทน
มือหนาใช้นิ้วชี้กดเข้าไปตรงสะดือสวยจนเพชรน้ำเงินส่ายไปมาพลางจับมือเขาออกแต่ชานยอลก็เล่นต่อไปเรื่อยๆไม่หยุด
“ขนาดนี้ไม่ต้องอาบแล้วน้ำน่ะ”
ชานยอลพูดขึ้นเบาๆราวกับกระซิบก่อนจะลุกขึ้นพลางช้อนตัวร่างบอบบางขึ้นด้วยแล้วตรงไปยังห้องนอนและจบที่เตียง...
ร่างสูงวางร่างเล็กลงที่เตียงแล้วคร่อมทับอย่างรวดเร็วพร้อมมอบจูบอันร้อนแรงให้ไม่ให้ขาด
เพชรน้ำเงินสะท้านซ่านไปหมดกับบทจูบนี้ ไหนจะมือซนๆของเขาอีกล่ะ
ไล้อยู่บนกายบางตลอดเวลา ร่างสูงผละจูบให้ออกให้คนตัวเล็กได้พักหายใจ
แล้วใช้ปากเลือนไปหาความงามที่แสนเย้ายวนที่ตูมอวบแทน
“อึก...พี่ชานอย่า”
แม้จะร้องห้ามแต่เหตุใดกายงามเผลอแอ่นรับเขา
ยอดปทุมถันสีหวานถูกดูดกลืนโดยริมฝีปากร้าย ขบกัดเบาๆแล้วดูดเน้นสลับข้างซ้ายข้างขวา
เพชรน้ำเงินเองก็เพลินกับการที่ร่างสูงลิ้มรสความหวานของยอดดอกได้แต่กดหัวชานยอลให้แนบชิดลงไปกับสองเต้าของตน
ชานยอลก็สนองเสียเต็มประดาเล่นซะแทบขาดใจ มันช่างวาบหวามเสียเหลือเกิน
ชานยอลหลอกล่อแมวตัวน้อยให้ติดกับได้อย่างสวยงาม
เพชรน้ำเงินอ่อนประสบการณ์อ่อนต่อโลกหนัก แต่ชานยอลมันไม่ใช่ เรื่องบนเตียงของเขาหากใครได้ขึ้นเตียงด้วยเป็นอันต้องติดใจจนขอขึ้นด้วยอีหลายๆครั้งแต่ชานยอลเป็นพวกไม่นิยมใช้ของซ้ำไงครั้งเดียวก็เกินพอ
แต่ทำไมร่างกายเย้ายวนนี้เสพเท่าไหร่ยิ่งอยากได้เพิ่มกันนะ
เพชรน้ำเงินก็ไม่ได้หุ่นดีเหมือนนางแบบที่เขาชอบมีอะไรด้วยเพราะชานยอลชอบผู้หญิงหุ่นดี
ตัวก็เล็กนิดเดียวไม่ได้มีนมใหญ่โตอะไรแต่ทำไมถึงต้องการนักล่ะ เรื่องนั้นช่างมันเถอะตอนนี้เขาต้องการขย้ำแมวน้อยตัวนี้แล้ว
“อ๊ะ...อื้ออพี่ชานอย่า”
คนตัวเล็กเอ่ยร้องห้ามเบาๆ
แต่ก็ขัดขืนอะไรไม่ได้เมื่อร่างสูงกำลังเล่นในส่วนที่ไม่ควรจะเล่น
จมูกโด่งๆของเขากำลังสูดดมใยไหมบางๆของตนเองอยู่
ก่อนจะเคลื่อนไปดอมดมอย่างอื่นราวกับว่ามันคือดอกไม้ที่มีกลิ่นหอมจนต้องดมหลายๆครั้ง
“หอมเหลือเกินหนูเพชร”
“อ๊ะ...คนบ้าอย่าดมมัน อื้อ!!อย่าเลีย”
ห้ามไม่ให้ดอมดมแต่กับถูกโลมเลียแทน
ชานยอลจับขาเรียวทั้งสองให้ตั้งฉากขึ้นอ้าออกหน่อยๆพอให้ใบหน้าของเขาเข้าไปซุกอยู่ได้
ตอนนี้เขากำลังเลียที่ซอกขาขาวเบาๆแล้วดูดเพื่อสร้างร่องรอย
ก่อนจะไล้ต่ำลงเรื่อยๆจนเจอกลีบกุหลาบสีหวานที่กำลังขมิบๆอยู่
ไม่รอช้าส่งลิ้นเข้าไปทักทายเสียหน่อยเพื่อชิมความหวานจากภายใน
“โอ้ว...พะ...พี่ชานหยุด ฮื้อออ”
ร่างน้อยบิดเร่ากายบางสะท้าน เสียวซ่านขาเรียวสั่นไหวจนชานยอลต้องจับเอาไว้
เพชรน้ำเงินจะขาดใจตายเสียให้ได้เลย
ยิ่งร่างสูงกระตุกลิ้นโดนภายในร่างบอบบางก็ยิ่งเสียวซ่านจนเผลอเกร็งและตอดรัดรุนแรงจนชานยอลขยับลิ้นแทบไม่ได้
“อื้มมหนูเพชรขา หนูหวานมากเลย”
คำพูดคำจาแสนหวานของร่างสูงไม่ได้ช่วยให้เพชรน้ำเงินมีสติเลย
ร่างบอบบางรู้สึกร่องรอยไปในอากาศตัวเบาหวิวแต่เหมือนตกลงมากระแทกพื้นเมื่อจู่ๆลิ้นหนาที่เคยอยู่ในความอวบอิ่มของตนก็ย้ายมาครอบครองอวัยวะส่วนกลางของเพชรน้ำเงิน
“อ๊า!!...อย่านะ ฮื้อออเพชรอายนะ”
ร่างน้อยบิดส่ายไปมาด้วยความซ่านพลางยกมือขึ้นมาปิดหน้าอย่างอับอาย
ยิ่งทำให้ชานยอลเอ็นดูเข้าไปใหญ่ ช่างไร้เดียงสาเสียจริง
แม้จะเอ็นดูแต่ก็ยังครอบครองส่วนกลางตัวที่เล็กนั่นอยู่
เพชรน้ำเงินได้แต่ครางกระเส่ายิ่งตอนโดนดูดมันเสียวมากจนเผลอเด้งสะโพกใส่แบบที่ลืมอายไปเลย
“อื้ออ”
ชานยอลหยุดกะทันหันส่งผลให้ร่างดิ้นราวกับโดนน้ำร้อน
ก่อนจะใช้มือของตนเอื้อมไปจับส่วนนั้นแล้วจัดการชักขึ้นชักลงเป็นการช่วยตัวเอง
“อ๊า...อ่ะ...อ๊าาา”
ชานยอลมองดูคนตัวเล็กที่ช่วยตัวเองแล้วก็นึกเอ็นดูอีกครั้งขนาดช่วยตัวเองยังน่ารักเลย
เอาล่ะเขาเองก็หมดเวลาร่ำไรแล้วมังกรยักษ์มันอึดอัดจนแทบจะระเบิดแล้ว
ไม่รอช้าเมื่อเห็นว่าเพชรน้ำเงินเสร็จปลดปล่อยออกมาแล้วชานยอลก็จัดการแยกเรียวขาขาวอีกครั้งแล้วให้มาเกี่ยวไว้ที่เอวหนา
“พี่จะเข้าไปแล้วนะ”
“อ๊ะ...อ๊าาา...อึก”
พูดเหมือนให้เตรียมตัวแต่ร่างสูงสอดแทรกความใหญ่โตเข้ามาอย่างดิบเถื่อนแต่ก็เร่าร้อน
ชานยอลค่อยๆขยับเบาๆเพราะเพชรน้ำเงินเกร็งเกินไปแต่เขาก็ช่วยผ่อนคลายโดยการครอบครองยอดปทุมถันสีหวานเพื่อให้คนตัวเล็กผ่อนคลาย
“อื้มมหนูเพชรแน่นมาก...อ่าส์”
“อื้มมพี่ชาน”
สองร่างสอดรัดช่วยกันประสานเพชรน้ำเงินเอื้อมมือไปคล้องลำคอแกร่องเอาไว้เป็นที่ยึดยามโดดเขากระแทกกระทั้นเข้าใส่
ชานยอลขยับรัวแรงตามอารมณ์หวามพลางพรมจูบไปทั่วใบหน้าสวย เพชรน้ำเงินตอดรัดเขาเป็นจังหวะทำให้เสียวใช้ได้
เมื่อใกล้ถึงจุดสุดยอดร่างสูงก็กระแทกรัวแบบให้อีกคนไม่ได้พักหายใจกันเลยทีเดียว
“อ๊ะ...อ๊า..พะ..พี่ชาน...ฮื่ออ..เพชรว่ามันเร็วไป”
“ใกล้เสร็จแล้วหนู”
กระแทกรัวอีกไม่ถึงนาทีเพชรน้ำเงินก็ปลดปล่อยอกมาเป็นครั้งที่สองตามด้วยชานยอลที่กระแทกย้ำๆแล้วน้ำกามก็พุ่งเข้าใส่ร่องกลีบอวบอูมเข้าไปจนหมดสิ้น
ก่อนจะทิ้งตัวลงซบแผ่นอกบางที่กระเพื่อมขึ้นลงอย่างเหนื่อยอ่อน