วันเสาร์ที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560


CUT Chapter 13 คุณมาเฟียที่รัก







เพชรน้ำเงินกำลังจะเอ่ยห้ามแต่กลับโดนริมฝีปากหนาบดเบียดลงมาเพื่อหยุดคำพูดของคนตัวเล็ก แล้วจะเปลี่ยนให้มันเป็นเสียงครางหวานๆแทนเสีย
“ฮื่ออ ได้โปรดหยุดเถอะ”
ข้อมือบอบบางทั้งสองรวบไว้ด้วยมือที่หนาใหญ่เพียงข้าเดียวพร้อมกับใบหน้าหล่อเหลาที่ซุกไซร้ลำคอขาวหอมระหงพร้อมดูดเม้มเพื่อให้เกิดรอยตราประทับบ่งบอกให้รู้ว่าคนตัวเล็กนี้มีเจ้าของแล้ว ใครหน้าไหนก็ห้ามมายุ่งเด็ดขาด ชานยอลยอมรับว่าโมโหมากที่ตามไปเฝ้าเพชรน้ำเงินที่โรงเรียนแล้วเห็นไอ้คุณครูหน้าบ๊วยนั่นดูก็รู้ว่ามันชอบเมียของเขา
“อึก...ไม่นะ!!
เพชรน้ำเงินส่ายหน้าไปมาพร้อมน้ำตาวอนให้อีกคนสงสารแต่เปล่าเลยชานยอลไม่มีท่าทีจะหยุดมีแต่จะสานต่อไปเรื่อยๆ จากซุกไซร้ลำคอขาวก็เปลี่ยนมากระชากเสื้อเชิ้ตสีชมพูอ่อนตัวบางให้ออกจากเรือนร่างงาม ร่างเล็กร้องไห้ขนาดไหนตอนนี้ชานยอลไม่ได้สนใจแล้วจริงๆ
เมื่อเสื้อเชิ้ตหลุดออกจากร่างบอบบางก็ปรากฎเม็ดอัญมณีเม็ดงามคู่สวยที่ล่อตาล่อใจทำให้ต้องก้มลงไปลิ้มลองความหวาน ริมฝีปากหนาจัดการครอบครองเม็ดอัญมณีงามทั้งสองมือที่จับมือเรียวไว้ก็ปล่อยออกเพื่อที่จะมากอบกุมหน้าอกของเพชรน้ำเงินแทน
“อ๊า!! ฮื่อออเพชรเจ็บ เจ็บ”
เนื่องด้วยการที่ตนกำลังตั้งครรภ์ทำให้หน้าอกคัดตึงและปวดยิ่งโดนสัมผัสแบบนี้ยิ่งปวดเจ็บเป็นพิเศษ ไม่อยากให้ใครไปยุ่งกับส่วนนี้เลยเพชรน้ำเงินได้แต่ใช้มือผลักศีรษะของชานยอลให้ออกห่างแต่มันกลับดูดดึงแน่นกว่าเดิมเสียอีกราวกับปลิง
“อืมมม...”
เสียงครางทุ้มของชานยอลหลุดออกมาเมื่อรู้สึกถึงความแน่นตึงของหน้าอกเมียตัวเองแต่ก็คิดเอ๊ะใจอะไรจึงดำเนินการร่วมรักต่อไปโดยการเลื่อนฝ่ามือลูบไล้ไปทั่วเรือนร่างก่อนจะไปหยุดตรงบริเวณสะโพกลมกลึงที่ไม่ว่าจับครั้งไหนก็เต็มไม้เต็มมือเขาตลอด ไม่รอช้าจัดการบีบขย้ำให้สะใจแล้วรีบปลดกางเกงให้ร่างบอบบาง
“ได้โปรดพี่ชานฮื่อ อย่าทำเลยนะ ฮึก”
เมื่อร่างกายที่บอบบางของตนเปลือยเปล่าเพชรน้ำเงินก็หมดหนทางที่จะหนีได้แต่อ้อนวอนขอให้อีกฝ่ายอย่าทำเพราะมันอาจจะทำให้สิ่งมีชีวิตในท้องได้รับอันตราย แม้จะกลัวเพียงใดเพชรน้ำเงินก็ไม่กล้าที่เอ่ยออกไปว่ากำลังตั้งครรภ์อยู่
“ไม่ต้องกลัวนะ”
เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายร้องไห้ออกมาอย่างหนักก้ทำให้ชานยอลสงสารแต่ก็ไม่คิดที่จะหยุดการกระทำได้แต่ปลอบประโลมโดยการบรรจงจูบที่กระหม่อมบางก่อนจะดำเนินการต่อไป
มือหนาเลื่อนมาสัมผัสบริเวณส่วนกลางของเพชรน้ำเงินอีกก่อนจะลูบไล้อย่างเบามือแล้วกอบกุมอวัยวะเพศชายไว้ในมือทำให้ร่างบอบบางสะดุ้งโหยงพร้อมส่ายหน้าไปมาก่อนจะเปรเปลี่ยนไปเป็นเสียงครางหวานกระเสาเมื่อชานยอลชักรูดมัน
“อ๊า อืม อ่ะ อ่ะ”
เพชรน้ำเงินเองก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าตนนั้นกำลังมีอารมณ์เช่นกัน ยิ่ง ณ เวลานี้ไม่ได้สนใจอะไรเลยนอกจากต้องการให้มันเสร็จ
“เร็ว อื้อออ เร็วอีกฮะ”
มือบางทั้งสองโอบกอดลำคอแกร่งไว้แน่นยามที่ใกล้ถึงที่หมาย สองขาเรียวก็อ้าออกเต็มที่ลืมอายไปชั่วขณะสะโพกกลมก็ขยับตามแรงชักรูดที่เร็วแรง
“อ๊าาาาา”
น้ำรักที่พุ่งออกจากแท่งเล็กเต็มมือหนาของชานยอลไหลเยิ้มไปตามเรียวขาอ่อน เพชรน้ำเงินนอนหอบหายใจสองแขนกับมือเล็กที่โอบกอดลำคอแกร่งก็ร่วงลงมาเพราะไร้เรี่ยวแรง ได้แต่มองดุร่างสูงที่กำลังจะใช้ลิ้นเลียน้ำรักออกจากขาของตนด้วยความสยิว
เมื่อเห็นว่าเพชรน้ำเงินปลดปล่อยออกมาแล้วชานยอลก็ใช้ลิ้นค่อยๆไล่เลียคราบน้ำรักตามต้นขาและรามไปเรื่อยๆจนถึงบริเวณร่องก้น ชานยอลจับขาของเพชรน้ำเงินให้ฉากก่อนจะนิ้วเบะสองก้อนกลมให้ออกห่างเพื่อที่ลิ้นของเขาจะได้เข้าสำรวจภายใน เมื่อลิ้นหนาเข้าไปแล้วมันก็เกิดการตอดรัดกับลิ้นอย่างเมามันเลยทีเดียวแต่ทว่ากลับสร้างความเสียวซ่านให้แก่เพชรน้ำเงินได้เป็นอย่างดี
“อื้ออ พี่ชานทำอะไร อ๋า”
ครางเสียงกันเลยทีเดียวสำหรับคนตัวเล็ก ใช่ว่าเพชรน้ำเงินเสียวคนเดียวชานยอลเองก็ไม่ต่างกันนัก เสียวจนแข็งไปหมดแล้วเพียงแค่มาเตรียมความพร้อมให้ร่างเล็กก่อนเท่านั้น เขาเองก็ต้องการเข้าไปในตัวเพชรน้ำเงินแล้วล่ะ
“อูยยย”
ชานยอลค่อยๆถอนลิ้นออกมาทำให้รูมันเต้นตุบตับอย่างเรียกร้องให้เข้ามาอีก เพชรน้ำเงินเข่งขาอ่อนแรงไปหมดความต้องการก็ประทุขึ้นอีกแล้ว ได้แต่อ้าขารอให้อีกฝ่ายมาเติมเต็มให้สาแก่ใจโดยไม่ได้คำนึงถึงผลที่จะตามมาเลย
ร่างสูงจัดการปลดเปลื้องของตนเองออกให้หมดแล้วรีบกลับมาขึ้นคร่อมร่างเล็กเอาไว้เหมือนเหมือน พร้อมมอบบทจูบที่ร้อนแรงมาให้ก่อนจะเอาขาเล็กเกี่ยวกับสะโพกของตนเอาไว้แล้วยัดเหยียดกายใหญ่โตเข้าสู่อุโมงค์รักทันที
“อ๊า!!!
เพชรน้ำเงินครางลั่นเมื่อกายใหญ่แทรกเข้ามา มันมีทั้งความจุกความเสียวตีกันมั่วไปหมด มือเรียวเลื่อนมากุมบริเวณหน้าท้องเอาไว้เพราะรู้สึกเจ็บอย่างบอกไม่ถูกเลย
“อ่าส”
ชานยอลขยับตัวถี่อย่างเมามันแต่เพชรน้ำเงินนั้นเจ็บจนครางไม่ออกเลย มันทรมานเหลือเกินอยากให้อีกฝ่ายหยุดแต่บอกไม่ได้เพราะตนพูดไม่ออก เพรชน้ำเงินกลัว กลัวเหลือเกิน กลัวลูกจะเป็นอะไรไป
“อึก...เจ็บ”
เสียงครางเผ่าเบาจนแทบจะไม่ได้ยินเมื่อร่างกายถูกผลิกตัวให้อยู่ในท่าคลานเข่าท่านี้ยิ่งเจ็บ ยิ่งจุกจนแทบจะสิ้นสติแต่ชานยอลก็ไม่ได้รับรู้เลยว่าอีกฝ่ายกำลังทรมานหรือเจ็บเจียนตายขนาดไหนได้กระแทกตัวแรงๆเน้นๆย้ำๆ
“อืมม แน่นมากเลยหนูเพชร”
“อึก..เจ็บ”
เมื่ออารมณ์ของชานยอลมาสิ้นสุดร่างสูงก้ค่อยๆถอดกายออกจากร่างเล็กก่อนจะต้องเบิกตากว้างอย่างตกใจกับสิ่งที่เห็น

------------------------------------------------------------------------------------------------------
อ่านแล้วอย่าลืมเม้นเป็นกำลังใจให้หน่อยนะคะ^^