“ไอ้บ้า! ฮื่อออ หยุดนะ”
ร่างบอบบางร้องลั่นเมื่อชุดกาวน์คุณหมอถูกถอดออกไปอย่างง่ายดายพร้อมกับเสื้อซับใน
แล้วคุณหมอตัวน้อยก็เปลือยเปล่าท่อนบน โชว์ความขาวผ่องให้ชายหนุ่มได้เห็นพร้อมเม็ดอัญมณีเม็ดงามที่ประดับอยู่บนอกน้อย
ชานยอลกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ด้วยความกระหายไม่คิดว่าคุณหมอจะงดงามขนาดนี้ช่างเลอค่าเหลือเกิน
“อึก...อย่ามองนะ!”
แบคฮยอนอายแสนอายเมื่อถูกจ้องมองด้วยแววตาหื่นกระหายในกามของอีกฝ่ายขนาดตนยกแขนขึ้นมากอดตัวเองเพื่อไม่ให้เขามองเขายังมากระชากแขนเล็กออก
“อื้อออ! หยุดนะ! ยะ...อย่า อ๊า”
คุณหมอตัวเล็กเชิดหน้าขึ้นเมื่อถูกครอบครองยอดประทุมถันทั้งสองข้าง
ยามลิ้นตวัดแล้วดูดกลืนมันช่างสยิวหวาบหวามจนภายในรู้สึกปั่นป่วนไปเสียหมด
“อ่าส...คุณช่างหวานเหลือเกินแม่น้ำตาลของผม”
ชานยอลอดที่จะชมไม่ได้จริงๆที่คุณหมอไม่ใช่แค่เรือนร่างงดงามแต่ช่างหอมหวานราวกับน้ำผึ้งเดือนห้า
เขาอยากจะกลืนกินให้หมดไม่อยากให้ใครได้เชยชมความงดงามนี้เลย
“อื้มมม...”
คนตัวเล็กรู้สึกกระสับกระส่ายไปหมดสติหลุดลอยไปหมด
ยามเขาครอบครองทรวงอกเล็กอยากให้เขาดูดมันแรงๆให้สาแก่ใจเสียจริงเชียว แต่มันก็ช่างอับอายทั้งที่พยายามผลักไสเขาตลอดแต่ตอนนี้กลับเรียกหา
“ผมอยากจะชิมคุณไปทั้งตัวแล้วทูนหัว”
ชานยอลเอ่ยด้วยน้ำเสียงแหบพร่าพลางรีบปลดกางเกงให้ร่างเล็กแล้วจัดการเสื้อผ้าของตนให้หลุดออกจากร่างกายที่ร้อนระอุยิ่งกว่าทะเลทรายซาฮารา
“โอ้ว...ช่างงดงามเหลือเกินแม่คุณ”
ชานยอลมองภาพพรีเมี่ยมแสนเลอค่าตรงหน้าครึ่งตัวว่าสวยแล้วสู้ภาพเปลือยทั้งตัวนี้มิได้เลย
แล้วจะช้าอยู่ใยชานยอลรีบกระโจนเข้าหาร่างบอบบางทันที
“อ๊าาา!”
คุณหมอตัวน้อยกรีดร้องเสียงหลงเมื่อถูกร่างบอบางถูกจับพลิกตัวให้นอนคว่ำแล้วก้นงามงอนถูกเบะออกแล้วลิ้นแกร่งเข้าไปเชยชิมความหวาน
เรียวลิ้นแกร่งเข้าไปสำรวจภายในสีชมพูที่ตอดตุบๆอย่างเย้ายวน
ความอูมอวบเบียดเสียดใบหน้าของชานยอลไปหมด
“ได้โปรด...ฮื่อออ”
ร่างน้อยสั่นสะท้านไปหมดแล้วมิอาจหลงเหลือคาบคุณหมอผู้หยิ่งทะนงหมดสิ้นความเป็นตัวเอง
ตอนนี้อยากให้เขาสัมผัสเรือนร่างนี้ไปเสียหมด ช่างไร้ยางอายเสียจริง
“ใจเย็นๆครับคนสวย เดี๋ยวผมจะคลั่งยิ่งกว่านี้อีก!”
ชานยอลพลิกเรือนร่างงามให้นอนหงายแล้วรีบแทรกตัวไปตรงหว่างขาเรียวขาวก่อนจะจับขาเรียวให้เกี่ยวสะโพกแกร่งของตนเอาไว้
แล้วป้อนจูบอันร้อนเร่าอีกครั้งแล้วค่อยสอดแทรกความอลังการเข้าไปในช่องทางแสนหวานที่เต้นตุบๆรออยู่
“กรี๊ดดด! แบคฮยอนเจ็บ
อึก! ฮื่ออ ออกไปนะ”
เรือนร่างน้อยบิดเร่าอย่างเจ็บปวดเมื่อถูกพรากความบริสุทธิ์
มือน้อยๆยกขึ้นมาพยายามผลักไสคนด้านบนให้ถอยห่าง
ชานยอลได้แต่ขบกามแน่นกับความคับแน่นจนขยับไม่ได้
แม้จะเจ็บปวดที่ถูกคุณหมอคนสวยรัดตึงแต่ก็แอบภูมิใจที่ได้เป็นคนครอบครองความบริสุทธิ์นี้
“จะ...ใจเย็นครับทูนหัว
เดี๋ยวพี่ขยับหนูแบคก็จะไม่เจ็บแล้ว”
ชานยอลเอ่ยเกลี้ยกล่อมให้แบคฮยอนยอมผ่อนคลายแล้วก็ช่วยด้วยการครอบครองยอดปทุมถันทั้งสองข้าง
“อ่ะ...อ๊าา...งื้ออ”
คุณหมอตัวน้อยที่ถูกครอบครองยอดดอกก็เคลิ้มไปอีกครั้งทำให้ชานยอลสามารถขยับได้เสียที
“อื้มม อื้ออ!”
ตอนนี้ทั้งข้างล่างทั้งด้านบนแบคฮยอนถูกลุกลานไปจนหมดสิ้น
ทำได้เพียงครางหวานๆกับอ้าขาให้กว้างขึ้นยามเขากระแทกกระทั้นความใหญ่โตเข้าออก
ชานยอลขยับกายถี่ยามที่ใกล้ถึงฝั่งฝันพร้อมโอบกอดร่างน้อยเพื่อที่จะได้เสร็จพร้อมกัน
“อ๊าาา!”
“อ่าส...”
